Take Shelter

120 min.

Curtis begint dingen te zien die andere mensen niet zien. Hij wordt paranoïde, wat zijn werk en gezin beïnvloedt. Maar toch is er gedurende de film, bijna onderhuids, de twijfel of het wel allemaal in Curtis zijn hoofd afspeelt.

Take Shelter is een heftige film, stukken heftiger dan de plot toont. De kijker krijgt in eerste persoonsvorm alle ervaringen van Curtis mee,  waardoor het donker van de bioscoopzaal langzaam dreigender wordt. Curtis wordt geïsoleerd door zijn angsten en de rationaliteit verliest langzaam, waardoor zelfs de natuur een grote vijand wordt.

De film is bijna kaal door zijn gebrek aan treurige muziek, begrijpelijk knikkende hoofden en andere bewuste tranentrekkers. De drie hoofdrolspelers (Curtis en zijn gezin) worstelen en daar is niks moois of muzikaals aan, waardoor de boodschap juist (natuurlijk) harder aankomt. Er is geen ontsnappen aan, zowel voor de hoofdrolspeler als de kijker.

Take Shelter is een levensverhaal en dus niet alleen maar een drama, want er zit een gelukkige vrouw en schattige dochter in die zorgt voor kleine komische momenten. Het is wel een heftig verhaal dat zijn sporen na zal laten op de kijker. Licht zaterdagavond vermaak is het niet. Wel een grootse ervaring.

Take Shelter, nu in de bioscoop

Author: vanferdinandus

Ik ben een journalist en schrijver die in drie woorden te vatten is: lezen, creëren, en schrijven. Voor de verrijking van mijn leven, maar vooral mijn plezier, kijk ik heel graag allerlei soorten films en televisieseries, maak ik foto's uit vreemde hoeken en loop door de aangelegde bossen van Nederland.