De Rouille et D’Os

120 min.

Wederom een film van de Fransen. De Rouille et D’Os heeft echter minder schaterlachen te bieden dan Intouchables. Dat betekent (natuurlijk) niet dat de film geen biosbezoek waard is.

Why Not Productions

In De Rouille et D’Os volgt de kijker een stel mensen die allemaal in (in mindere mate) in de goot belanden. Stephanie is knap en arrogant, maar krijgt een gruwelijk ongeluk waardoor ze veel van haar zelfwaarde verliest. Ali is werkeloos, krijgt zijn zoontje in zijn maag gesplitst en moet bij zijn zus intrekken. Ze vinden elkaar, maar houden allebei nadrukkelijk afstand, want dat werkt beter. Tot het niet meer werkt, natuurlijk.

Dit klinkt misschien erg deprimerend en zwart/wit, maar dat is het zeker niet.  De hele film biedt de kijker genoeg ruimte om zelf vragen te beantwoorden, om kritiek te leveren of om juist niet meer te doen dan de boodschap aan te nemen. Misschien is dat ‘Op elk potje past een dekseltje’, misschien is het ‘What doesn’t kill you, makes you stronger’. Hoedanook, de karakters komen verder, leren, struikelen maar staan eindelijk ook weer op. En dat is -ondanks de bittere gebeurtenissen en fletse kleuren- toch heel motiverend.

 De Rouille et D’Os, Why Not Productions 2012. Nu in de bioscoop.

Author: vanferdinandus

Ik ben een journalist en schrijver die in drie woorden te vatten is: lezen, creëren, en schrijven. Voor de verrijking van mijn leven, maar vooral mijn plezier, kijk ik heel graag allerlei soorten films en televisieseries, maak ik foto's uit vreemde hoeken en loop door de aangelegde bossen van Nederland.