Predator’s Gold

Freya woke early and lay for a while in the dark, feeling her city shiver and sway beneath her as its powerful engines sent it skimming across the ice.

Part two of the series that plays in a futuristic world with moving, cannibalistic cities. The review on the first book can be found here.

Philip Reeve blew me away with his world building the first time ’round, and didn’t disappoint this time. Instead of sticking to what the reader already knows, the world expands and new characters are added. The Magravine of Anchorage (a young woman who doesn’t know what to do with her half-empty city) is here, there are terrorists, bounty hunters and resistance movements.

It’s clear that humankind can’t go on like this, but a different way has yet to be found. Predator’s Gold is a novel to finish in one go, coming up for air after being bombarded with adventure, silly characters and teen emotions. It’s a thrill and I can’t wait for the third part.

Predator’s Gold, Philip Reeve, Scholastic Press 2003

The Camel Book Mobile

The child, wide-legged on the ground, licked dust off his fist and tried to pretend he was tasting camel milk.

American librarian becomes part of a project to bring – by camel – books to Kenyan tribes. Some of the tribes-people like the act of reading and the new worlds that are opened to them, while others worry that tribe values will be replaced by written, fictional ones.

When two books aren’t returned to the book mobile (breaking one of the many rules surrounding the project), therefore risking the future of the book mobile – it’s clear that everyone, pro- and against, are influenced by what the book mobile brought and changed in their little village.

Masha Hamilton shows the small village as normal and the nearest big city as alien. It’s all in the eye of the beholder and what he or she is used to, after all. The main character realizes she is far from home, but doesn’t turn the strange into the wrong. All this comes together to create a fairy tale that is quite close to what any human experiences on a daily basis.

The Camel Book Mobile, Masha Hamilton, Weidenfeld & Nicolson 2007


I know I’m not an ordinary ten-year-old kid.

August goes to school for the first time when he’s ten years old. Before that he’s been home-schooled, sheltered from the world. Because August looks very different. His face especially isn’t like that of other children. He’d rather walk around with an astronaut’s helmet than show his face, but his parents think it’s time for school. So he goes.

Wonder lets August and different people around him share how the world looks when you are/have something looking different in it. In the beginning there are stares, names and discomfort, but later on the stories show that it’s more about the unusual and how everyone reacts to it, then it is about August, and who he is. He can’t help this, he is just another kid in an original body.

Things have to happen (of course) before August and his parents and his older sister all realize that school is school, no matter who attends it. Bad things happen, good things happen and it’s you and the people around you that make a difference. R.J. Palacio manages to drive the point home without adding Life Lessons and deep morals. Wonder is an easy read with characters that learn and develop themselves.

Wonder, R.J. Palacio, Random House Children’s Books 2012

Fruitvale Station

Zwarte jonge man wordt op oudjaarsavond na een opstootje – samen met zijn vrienden – uit de metro getrokken. De sfeer slaat heel snel om door de agressieve, zenuwachtige politie. Er wordt getrokken, geduwd, gescholden. Dan gaat er een wapen af in plaats van een taser en is Oscar – na een lange nacht in het ziekenhuis – aan het begin van een jaar waarin hij zichzelf beloofd had het beter te doen, op 22-jarige leeftijd dood. Dit is een waargebeurd verhaal. De film laat Oscar en zijn familie zien.

poster Fruitvale Station film
Weinstein Company 2013

Er was kritiek over deze film. Oscar wordt te veel opgeheiligd terwijl het toch echt een slampamper was die drugs bezat, die vreemd ging en er niet altijd was voor zijn dochtertje. De film zou de politie als Super Schurk afschilderen in plaats van een evenwichtig beeld tonen. Ik ben het met geen van beiden eens. Alle personages in deze film zijn mensen en het falen is menselijk. Heeft metropolitie een wapen nodig? Naar mijn mening niet. Is het heel pijnlijk dat de politie alleen de groep zwarte mannen uit de metro trok? Zeker weten.

Fruitvale Station blijft op afstand. Niet mooier dan het was, niet lelijker dan het was. Dit is er gebeurd, op deze manier zijn er tientallen levens geraakt in minder dan een dag. Dat is indrukwekkend en zeurt onder de huid, met welke intentie de film ook is gemaakt.

Fruitvale Station, The Weinstein Company 2013

The Concert Ticket

Who’s last in line?

Exotisch. Verwarrend emotioneel en een donker sprookje. Het dagelijks leven als avontuur. The Concert Ticket gaf mij een bijzondere ervaring.

Op een dag is er een lange rij voor een kiosk in mid-twentieth century Rusland. Eerst is onduidelijk waarvoor men in de rij staat, maar nieuwsgierigheid is mensen eigen en meer mensen sluiten aan. Het wordt iets sociaals, een bubbel binnen het dagelijks leven. Dagen gaan voorbij en de mensen blijven terug komen voor de rij, zonder te weten precies waarom.  Na een tijd blijkt dat het om concerttickets gaat, van een gebande Rus die nog één keer in zijn eigen land wil spelen. Het gezin dat de lezer volgt heeft allemaal een eigen reden waarvoor ze een ticket móeten hebben. Redenen die het gezin uit elkaar laat vallen.

Vader Sergei denkt dat het hem terug kan brengen naar zijn jeugd en liefde voor muziek. Zijn vrouw wil een ticket voor haar moeder, de tienerzoon ziet het als een kans om het land te ontsnappen. Als bekend wordt dat er maar één ticket per adres verkocht zal worden, moet er samengewerkt worden. In plaats van dit ze dichterbij elkaar te brengen, drijven alle drie op hun eigen eilandje.

Olga Grushin geeft elk personage een leven als een donker bospad met links en rechts bedreigingen (en niet alleen externe). Het kale, harde leven van Rusland toont in kleine details, draagt bij aan het donkere, verloren gevoel van deze drijvers. Maanden gaan voorbij en de rij zelf wordt het doel, de tickets een onbereikbaar walhalla. Sommige mensen leren, anderen niet. Zo is het leven.

The Concert Ticket is feeëriek, zwaar en fragiel tegelijkertijd. Een aanrader.

The Concert Ticket, Olga Grushin, Viking 2010

Sinners and the Sea

They say it is the mark of a demon.

Reading a book about a Christian figure, while being atheist. Most of my arguments against this book are probably based on that. So many frustrations about a cruel God and the disinterest and cruelty of Noah. And yet, I think I liked it.

Probably because from time to time the Christian parts are backstory instead of front and center. Noah’s wife is a sad girl growing into a sad woman, viewed as a demon because of the mark on her face. She expects little from life, is loving and passive and doesn’t understand all Noah’s fuss. Sinners are still human after all, are they not? The author manages to show that with some of the characters, while others are clearly considered lost. There is no grey in this world, only black and white. Besides that, Rebecca Kanner does a nice job of world-building. It is hot and sandy and the nearby city is a hell-hole full of sin.

If you’re okay with knowing how a story ends before finishing it, and if you can ignore the extremely outdated ideas about sin, a woman’s place and a man’s rights might as well enjoy this story. If those things make you see red before even opening the book – let it be.

Sinners and the Sea: The untold story of Noah’s wife, Rebecca Kanner, Howard Books 2013

Jane Austen Stole My Boyfriend

‘I hate Jane Austen!

Cutesy. This could be called fan fiction for everything Jane Austen wrote, but it doesn’t (after a while) feel like a cheap rip off. Main character is Jenny, a cousin of Jane. We follow her through her diary entries.

Just like in Austen’s stories, life in a certain society and commentary upon it, is what’s the meat of the novel. Parties and marriages (for love or for money), fantasies about adventures and a lot of men. Jenny wants to marry Captain Williams, but her older brother and sister-in-law (the very clear bad guy of this story) waylay her plans.

Jane Austen Stole My Boyfriend is colourful and shiny and feels like Jane Austen for (pre-)teens. A step up to start on one of the in the book mentioned stories by Austen.

Jane Austen Stole My Boyfriend – A Secret Diary, Cora Harrison, Macmillan 2011

On Beauty

One may as well begin with Jerome’s e-mails to his father.

Zadie Smith doesn’t write plots, she creates characters.

On Beauty is an every-day-of-the-life story of the Belsey family. Mother, father, two sons and a daughter in an university town. As the father is white, the mother black and the children (therefore) mixed, daily life involves judgment against skin colour as well. Especially Levi, the youngest son, spends a lot of thought (and action) on his place in society and how his skin colour influences it.

In this daily life there are troubles at the university, affairs, trying to create friendships and children who can’t find their spot in society.  There is no apocalypse, no aliens. Only, almost paralysing painful, human daily life.

This takes some getting used to. The only way the story moves is through time and character depth. Some of the characters keep making the same mistakes, and they are human and threedimensional enough to get under your skin. Don’t read this for an adventure, read this to get to meet new people.

On Beauty, Zadie Smith, Hamilton 2006

Five Star Billionaire

Some time ago – I forget exactly when – I decided that I would one day be very rich.

Iedereen is met elkaar verbonden door hun wensen voor een perfecte toekomst. Shanghai is de stad waar het allemaal moet gebeuren en net zoals de stad, zijn de verhalen van deze mensen luid, ongemakkelijk, vol detail en hoop.  De lezer volgt vier – vijf karakters die de stad gebruiken om hun leven te verbeteren, naar een hoger niveau te brengen. Sommigen zijn migranten, anderen zijn verantwoordelijk voor het familiebedrijf of een popster image.  En geen van allen past in de ruimte die de mensen en de stad voor hen gecreeërd hebben. Als puppet master is er de miljardair uit de titel, die – naast de stad – ook met allen een verbinding heeft. Naast het keiharde leven in Shanghai, is hij de andere bad guy van het verhaal.

Een bad guy die de karakters niet eens nodig hebben, want ze zijn mensen en ze maken (domme) fouten. Tussen de slechte beslissingen door, toont Tash Aw waarop ze zijn gebaseerd. “Er is geen verleden in deze stad”, zegt een karakter. “Er moet altijd maar vooruit gekeken worden”. En wanneer mensen dat doen, maar falen om ook vooruit te komen, worden ze er op afgerekend. Op deze manier wordt op een subtiele manier de hele andere (oftewel niet-Westerse) cultuur opgevoerd.

Dat is ook één van de redenen dat ik dit boek fijn om te lezen vond: stad en cultuur zijn onderdelen van het verhaal op een manier dat niet vaak gebeurt in Westerse romans. Five Star Billionaire is een showcase van hoe omgeving bekende verhalen (de zogenoemde American Dream bijvoorbeeld) kan beïnvloeden en veranderen.

Five Star Billionaire, Tash Aw, Fourth Estate 2013