The Extraordinary Journey of the Fakir who got trapped in an IKEA Wardrobe

The first word spoken by the Indian man Ajatashatru Oghash Rathod upon his arrival in France was, oddly enough, a Swedish word.

Pretty – no, incredibly exhausting story about an absurd idea turning even more absurd while weaving in a story about illegal immigrants and their plight. Whenever the story moves towards genuine, sweet, some learned lessons, the author destroys the moment with another awful Indians-have-weird-names joke.

Fakir Ajatashatru wants a bed of nails from the IKEA (because they sell such a thing there?) and talks his village into getting him a ticket to Paris. Woefully unprepared, unknowing and naive, he quickly pisses off a gypsy (isn’t that supposed to be Traveler or Roma?), becomes an illegal alien in several countries and travels through Europe. He meets good women that for some reason want to help him and ends up in situations suitable for Hollywood slapstick movies.

The library put this in the comedy sector, the title amused me. Sadly, the story just left me with a feeling of disappointment and slight disgust.

The Extraordinary Journey of the Fakir who got trapped in an IKEA Wardrobe, Romain Puértolas, Harvill Secker 2014

Gretel and the Dark

It is many years before the Pied Piper comes back for the other children.

Tightly knit Gothic horror story (or fairy tale?) that gives the reader enough imagery to fill hours of film with.

Gretel in the Dark shows that (opposed to some recently read novels) that a story doesn’t necessarily need likable characters to be enticing. Krysta’s ‘won’ts’ and ‘shant’s’ are grating and the delusions and anger of Josef, Gudrun and Lilie aren’t very appealing either. And yet, the reader carries on, curious-anxious to untie the knot.

There are two sides to this – possibly – same story. There is Krysta, who lives next to a zoo for human-animals with her father and ever-suffering maid and then there is ‘Lilie’, a confused woman whom is sure she is a machine that needs to kill ‘the monster’. Per chapter the years swap, until the lines are starting to fade.

Gretel in the Dark is a chew-able story, give it a chance to get through and it will linger for a long time.

Gretel and the Dark, Eliza Granville, Hamish Hamilton 2014


120 min.

Kun je een film maken over homoseksualiteit in de jaren tachtig zonder HIV en aids te noemen?

Pride, gebaseerd op een echte gebeurtenis, begint met een homo- en lesbiennesbeweging die de stakende mijnwerkers wilt helpen. Zij hebben tenslotte ervaring in de pispaal zijn, in uitgekotst te worden door samenleving, media en overheid.

BBC Films
BBC Films

Maar dit zijn de jaren tachtig. Dertig jaar later zijn opmerkingen als “Denk aan de kinderen” en “Heb je wel eens geprobeerd normaal te doen” nog redelijke reacties en dan is een groot deel van de wereld tenminste wijzer geworden over aids. De mijnwerkers vinden het geld van “die homo’s” afkomt dan nog net oké, maar moeten ze dan ook nog hun gedrag naar het dorp brengen?

Natuurlijk is er een change of mind en leren ze van elkaar, proberen verkeerde keuzes terug te draaien en eerlijker te zijn. De slechterik trekt aan het kortste eind en de naieveling die de kijker meeneemt het verhaal in, groeit een ruggegraat.

Wat Pride vooral zo fijn en bitterzoet maakt, is de nuchterheid van alles. Hollywood had vast een grote hoeveelheid violen en close ups van betraande wangen toegevoegd, terwijl deze productie ongelooflijk ingetogen en toch cheeky Engels blijft.

Helaas is de film maar in een beperkt aantal bioscopen te zien, maar het is de beetje extra moeite helemaal waard.

Pride, BBC Films (e.a), 2014

Dansen op de vulkaan

84 min.

Met tienerliefdes, dansscènes en een dodelijke ziekte, kan Dansen Op De Vulkaan best als het Nederlandse antwoord op Step Up en The Fault In Our Stars gezien worden. Gelukkig heeft hoofdrolspeler Maarten (Nils Verkooijen) genoeg charisma om als kijker zijn bokkige tieneract toch te accepteren.

Dutch Film Works
Dutch Film Works

Maarten is een goede danser, leuke gast, met een normaal/redelijk normaal familieleven en hij is ziek. Terminaal, stofwisselingsziekte. Daar zijn pillen voor en energie om er tegen op te boksen, maar natuurlijk heeft een tiener daar niet echt tijd voor, noch zin in.

Naast Maarten is zijn schoolvriend, een korpsbal-buiten-het-korps met het hart op de juiste plaats, nog het leukste karakter. Love-interest, ouders en zus zijn helaas nogal tweedimensionaal, ook al is het duidelijk dat de volwassenen proberen te werken met wat ze hebben.

Maar – opgegroeid op Costa en zijn soortgelijken – was Dansen Op De Vulkaan een verademing, met een klein bonkend hartje en de belofte van Nils.

Dansen Op De Vulkaan, Dutch Film Works 2014, nu in de bioscoop

The Fall

Tal stretched out his hand and pulled himself up onto the next out-thrust spike of the tower.

My love for Garth Nix’ work is no secret. Time and again he creates new, fascinating worlds and feeds them to his readers without any trouble. The books for younger readers are a little bit milder, while those for a bit older can taste something bitter from time to time.

And he works in series, which means there’s always something new to read. In the world of The Seventh Tower there are Chosen Ones, people with sunstones and malleable shadows, and underfolk. They live in a world of darkness and magic controlled by light and stones. Our protagonist needs to take care of his family and needs to steal a Sunstone. Of course, things don’t go exactly as planned ..

Garth Nix always provides accessible, cool fantasy for every reader. And I’m happy that I have a new series that will keep me provided for a few months.

The Seventh Tower: The Fall, Garth Nix, Scholastic Inc 2000

The Stalin Epigram

Since that white night our lifelines first coiled themselves around each other, fifteen years ago come May Day, in Kiev, in a seedy bohemian cabaret called the Junk Shop, I must have heard Mandelstam give public readings scores of times, still the pure pleasure I take from the poetry of his poems is undiminished.

It’s pretty well-known that life wasn’t a dream or even a party during the reign of Stalin. The Stalin Epigram shows the complete randomness that comes with absolute power and no-one to keep it under control. There’s no such thing as a fair trail and even those that serve in the best possible way, risk being put away when paranoia strikes once again.

The book has several main characters, all held together by their connection to poet Osip Mandelstam. For a while he can live an almost ordinary life because there’s no protest to the system and well – he’s just a poet, but things change for the worse when Mandelstam writes an epigram, a destructive one about Stalin and the system. Of course he is caught and a “trial” and punishment follow.

Even if this is a romanticized biography, it’s hard to believe that all of it is based on a reality from not all that long ago. The paranoia and delusions and the people just having to accept every idiotic idea is something that could come from a satiric story. Read The Stalin Epigram for a very unflattering look at the Soviet Union.

The Stalin Epigram, Robert Littel, Simon & Schustre 2009