We Need New Names

We are on our way to Budapest: Bastard and Chipo and Godknows and Sbho and Stina and me.

Ik lees graag over Afrika en van Afrikaanse auteurs (dit is namelijk niet per sé hetzelfde). Het is niet alleen vaak een stijl van schrijven die ik niet kan vinden bij schrijvers uit de Westerse samenleving, maar zij passen er ook voor om te voldoen aan de (westerse) ideeën over Afrika en de landen, stammen en individuën die daar leven. Helaas bood We Need New Names niet helemaal wat ik wilde.

Er is genoeg potentieel. Er wordt een wereld geschept die tussen revoluties en nieuw en oud zit, hoe armoede maar geaccepteerd wordt en de enige opties voor een betere wereld Het Amerika is. De auteur sprenkelt details over het verhaal van het hoofdpersoon en brengt het land tot leven.

De tegenhanger hiervan is helaas warrigheid. Er wordt met tijd gejongleerd, er mist een urgentie, alsof alles onder het oppervlak blijft borrelen zonder door te breken. Ja, dit is Coming to America met een spin over hoe immigranten zich nooit ergens thuis zullen voelen, maar wanneer valt de klap nu?

Zo blijft de lezer verward en enigzins comfortabel achter. We weten hoe het niet moet, maar opluchting noch oplossing lijken in de buurt.

We Need New Names, NoViolet Bulawayo, Chatto & Windus 2013

Author: vanferdinandus

Ik ben een journalist en schrijver die in drie woorden te vatten is: lezen, creëren, en schrijven. Voor de verrijking van mijn leven, maar vooral mijn plezier, kijk ik heel graag allerlei soorten films en televisieseries, maak ik foto's uit vreemde hoeken en loop door de aangelegde bossen van Nederland.