De melancholie van het verzet

Aangezien de stoptrein die in de vorst verstarde plaatsen op de Zuidelijke Laagvlakte tussen de rivier de Tisza en de voet van de Karpaten met elkaar verbond, ondanks de warrige uitleg van de verdwaasd lans de rails drentelende spoorbeambte en de alsmaar stelliger beloften van de nerveus rondrennende stationschef nog steeds niet was aangekomen (‘Tja, weer eentje opgelost in het niets…” zei de spoorbeambte met wrange spot), vertrok er een vervangende trein, bestaande uit een afgekeurde, gammele 424 en twee krakkemikkige, met houten zitbanken ingerichte wagons, die slechts in dergelijk zogenaamde ‘bijzondere situaties’ mochten worden ingezet; daarmee zouden de lokale reizigers, die het uitvallen van de vergeefs verwachte stoptrein uit het westen betrekkelijk onverschillig en met halfslachtige berusting opnamen –

En zo ging de zin nog even door, en dit is niet de laatste die hele pagina’s in zal nemen. Ik vind het Oost-Europese redelijk herkenbaar in toon, maar De Melancholie van het verzet voegt een toon van het absurdistische sprookjesachtige toe. Het verhaal is misschien wel bruin en solide, maar dan in tinten en patroontjes. Misschien heeft het boek ook wel mijn kunnen om een rechtlijnige review te schrijven ondermijnd.

Want wat gebeurt er precies? Er komt een vreemd circus naar een schijnbaar (door de autoriteiten) verlaten en verwaarloosde stad. Geruchten en opstootjes maken het allemaal nog iets surrealistischer, en daar tussendoor sluipen, paraderen en stiefelen figuren als vanuit een kijkdoos. Is het massahysterie, of een zeer goed georganiseerde opruiming?

Het is geen boek voor de lezer met weinig geduld, noch degene die een duidelijke conclusie eist. Mocht je open staan voor iets surrealistisch tussen te lafhartige mensen … plan er tijd voor in.

De melancholie van het verzet, László Krasznahorkai, Wereldbibliotheek 2016

Author: vanferdinandus

Ik ben een journalist en schrijver die in drie woorden te vatten is: lezen, creëren, en schrijven. Voor de verrijking van mijn leven, maar vooral mijn plezier, kijk ik heel graag allerlei soorten films en televisieseries, maak ik foto's uit vreemde hoeken en loop door de aangelegde bossen van Nederland.