Ali’s Wedding

110 min.

Did I watch this before, or is the story just too familiar? Which would be sad, because why are multiple people in the twenty-first century still telling their children which career and which life partner to pick?

Alis Wedding imdbThis story is based on real life events, with the author playing the male lead – and I guess originator of the confusion created by lying. First he lies about getting into medicine (he doesn’t), then ends up engaged to someone he doesn’t want to be engaged to, and then there’s the temporary marriage to someone else. Oh, and being banned from the USA for a play, but that might have been the result of the man’s honesty.

All this might make it sound like a comedy of errors, but underneath always runs the line of being stuck between cultures. Ali’s Iraqi in Australia, and no matter how much his father knows about many things; he doesn’t understand that his son doesn’t want to become a doctor and doesn’t want an arranged marriage. He’s not the only one suffering, and the film gives a bit of room to others to show so.

This time, there’s a happy ending (in a way), but this film might serve as a reminder that there’s plenty people stuck, and that some things can’t be solved by musicals in mosques (honestly, does that happen? The more you know).

Ali’s Wedding, Netflix 2017

 

 

There There

There was an Indian head, the head of an Indian, the drawing of the head of a headdressed, long-haired Indian depicted, drawn by an unknown artist in 1939, broadcast until the late 1970s to American TVs everywhere after all the shows ran out.

Disclaimer: even more () than usual; I don’t want my ignorance about other’s people culture to show too badly.

I feel like I can share how I’m discerning a certain kind of mood, element in books written by different contemporary Native (north) American authors. It’s not just in the style they use (non-chronological without clear pointers of time, multiple character points of view), also the subject. Life as a native in North America doesn’t seem to be very good a lot of the time.

After doing a bit of research on this story, it turns out that the conscious stream of thoughts around the same things, connecting every character in passing, was on purpose. There’s a focus on oral tradition with (some) Native people and this book should feel like that. Which changes things a bit.

With that, you get not just a people’s history, but the huge amount of weariness, pain and discomfort that comes with it. Plenty of minorities stories are slowly shared and heard more often, but what about the people that were first on the North American continent? So yes, maybe there’s a recurring element, but maybe that’s because that’s just something essential that has to be shared before anything else can.

There There, Tommy Orange, Penguin Random House 2018

Titans

11 x 45 min.

Alweer een DC tv-serie. Heel lang vond ik dat DC vooral Batman was, en Batman vond ik niet zo spannend (ik weet nu beter, excuses). Maar tegenwoordig, met Black Lightning, Gotham, Legends of Tomorrow, en nu dus Titans verander ik straks nog in een DC-fan.

titans netflixTitans zit redelijk tussen de laatste twee: het donkere van Gotham (zowel als in gebruikte kleuren als onderwerpen) als het (licht-)idiote en kleurrijke van Legends of Tomorrow. Ook deze keer zijn er weer jonge mensen met bijzondere krachten, maar hun omgeving lijkt daar al redelijk aan gewend te zijn. Totdat één van de jongelingen wel een zeer destructief talent lijkt te hebben, en ander een alien blijkt. Je maakt wat mee.

Er zitten plotlijnen en hele afleveringen tussen die het tempo uit de serie halen; maar het viertal dat als hoofdpersonen telt, houdt de boel heel redelijk overeind. Voordeel is dat je geen achtergrondsinformatie hoeft te hebben: dat wordt hier en daar toegevoegd zonder dat je het gevoel krijgt dat er wéér iets uitgelegd moet worden.

Voor men die van het soort superhelden-zonder-maillots houdt, en een niet al te gevoelige maag heeft.

Titans, DC/Netflix 2018

 

Het achtste leven (voor Brilka)

Eigenlijk heeft dit verhaal meer dan één begin.

Is het te vroeg in het jaar om te zeggen dat ik mijn beste boek van 2019 heb gelezen? Want oef, dit is een boek zoals je het wilt hebben, dat je het niet weg kunt leggen, dat het stukjes in jezelf raakt waarvan je niet eens af wist (of af wilt weten). Tegelijkertijd begrijp ik dat dit gigantisch persoonlijk is, hoe een boek je aanspreekt.

Dus raad ik dit boek aan voor de mensen die van familie ‘epics’ houden: verhalen die decennia overbruggen binnen één familie. Het boek is ook voor mensen die in geschiedenis geïnteresseerd zijn: een heel groot deel van het boek speelt zich af in twintigste-eeuws Sovjet plus Georgië (dat natuurlijk ook om de zoveel tijd onder de Sovjet viel).

En dan kan ik het ook nog aanraden omdat alle hoofdpersonen vrouwen zijn. Ja, niet de vriendelijkste, vrolijkste types, en ze maken ook dingen mee die je geen mens toewenst. Maar als je eenmaal begint, is het moeilijk stoppen. Het achtste leven is voor Brilka, al die anderen zijn voor de lezer.

Het achtste leven (voor Brilka), Nino Haratischwili, Atlas Contact 2017

The Young Offenders

85 min.

Uh ja, dit was nog wel even iets anders dan de film die ik er voor keek. Maakt niet uit, ik kijk film voor verschillende verhalen, niet eindeloos hetzelfde. Ik kan me niet meer herinneren waarom ik deze aan mijn Netflix-lijst heb toegevoegd, al kon ik wel vaag het nieuwsbericht herinneren waar de film is op gebaseerd. Aan de Ierse kust spoelt heel Wildcard_YO_1sht_R3_Art_vE2.inddveel drugs aan: twee tieners gaan op weg om er een deel van te stelen.

Deze tieners zijn niet de slimsten, mocht je daar nog over twijfelen. Maar op één of andere manier is het niet Amerikaans “kijk eens die dombo’s”; het blijft steeds net charmant. Met de achtergronden van de tieners is het soms bijna zelfs sneu, waardoor deze comedy net iets meer is dan “kijk eens, die dombo’s”.

Daarnaast is het ook een lekker vlot filmpje, slice of life van een heel klein wereldje waarin het absurde het grootste aandeel van ieders leven is. Jeetje, wat ben ik blij dat mijn wereld groter is. Jeetje, ik hoop dat die twee jongens een grotere wereld hebben gekregen/gevonden.

The Young Offenders, Netflix 2016

Amal Unbound

I watched from the window as the boys tumbled out of the brick schoolhouse across the field from us.

This story sometimes feels a bit too much like those introductions to subjects in school books, but is enticing enough to not be bothered by that.

It’s a short story as well: I checked twice if I didn’t happen to download just the first book, or even an incomplete version (I’m so sorry library, it’s me that has the mistrust, not you that deserve it). In 166 pages Amal’s story is told.

She is a young teenager that lives in a small Pakistani village and dreams of becoming a teacher. Her entire life is turned upside down when she says no to a (blackmailing) landlord, moving her from future potential teacher to indentured servant.

This story is inspired by Malala Yousafzai, and as mentioned before, sometimes it shows. Through hardship this young girl learns things and acquires a new view of the world. For that second part (unless you come from a small Pakistani village as well), you should have a look at the novella.

Amal Unbound, Aisha Saeed, Penguin Books 2018

The Favourite

121 min.

Ik zou er niet heen gaan als onderdeel van een geschiedenisles, maar een les in satire, slapstick en valsewijverij (niet alleen van de vrouwen) is wel uit deze film te halen.

Fox Searchlight PicturesEr worden namelijk wat historische elementen gebruikt (de Engelse koningin Anne, vooral), maar we weten vrij zeker dat alle relaties en hysterie … niet zo in realiteit zijn gestoeld. Moet ook wel, met die producer. Die staat bekend om het zenuwmakend-absurde; gelukkig hebben anderen hem nu aan de riem gehouden. Absurd is het allemaal nog steeds, je moet er alleen vaker om lachen dan het ‘oh god, de wereld is miserabel’-gevoel een plek geven.

Kortgezegd zijn er twee vrouwen die allebei de favoriet van de koningin willen zijn, en de koningin kan hun acties en gekonkel wel waarderen want die heeft ook meerdere klappen van de molen gekregen. Of is dat ook allemaal maar toneel? Maakt niks uit, ze zijn allemaal zo vermakelijk om te volgen. Combineer dat met een overdadigheid aan decor, pruiken en kleding (de twee laatste vooral voor de mannen) en het is alsof je een barokke kapsalon naar binnen aan het werken bent: het is allemaal te veel en vet aangezet, maar verdomde smakelijk.

The Favourite, Fox Searchlight Pictures 2018