Heartburn

6 hours (approx.)

Read by Meryl Streep, so yes, another audio book! Good gravy, does the woman has a recognisable voice. No need to get into her acting skills here, but her reading fits this story very well.

Kind of well-off woman on her second marriage and second pregnancy gets cheated on. A lot of love for New York and little for other parts of the USA, she writes cook books, he’s involved with media and/or politics, a lot of dinner parties.

It’s juicy, rich people problems with sometimes a recipe added. Meryl Streep’s voice makes it sound like you’re listening on the traumas of a rich, eccentric aunt who – when she’s isn’t full of self-pity – has some snarky oneliners and a nice eye for details (this audio book definitely painted a lot of pictures in my mind). Here, the addition of the right reader, definitely elevated quite a common (but entertainingly written) story.

So, if you want to enjoy an Ephron-production just a little bit more, try an audio book.

Heartburn, Nora Ephron, Penguin Random House 1983 (first edition)

Momo en de tijdspaarders

Lang, lang geleden, toen de mensen nog heel andere talen spraken, waren er in de warme landen al grote en prachtige steden.

Ten eerste vraag ik me af waarom Engelse titels veel meer woorden een hoofdletter geven dan Nederlandse. Toen realiseerde ik me ik dacht dat de auteur Michiel en niet Michael heette.

Tot slot sta ik er bij stil hoe kinderboeken soms betere, duidelijker boodschappen geven dan so called volwassen boeken. Het is hier simpel: wat gebeurt er als tijd letterlijk als geld wordt afgeschilderd? Er is geen ruimte meer om te leven, want dingen kunnen altijd sneller en al het ‘onnuttige’ wordt verwijderd. Inclusief plezier, liefde en rust. Steek die maar in je zak.

Daarnaast is er een vreemde eend in de bijt als hoofdpersoon om te laten zien dat het niet allemaal volgens de norm hoeft, en een grote liefde voor verhalen tellen, vrij spelen en zelf uitzoeken wat je leuk vindt, wat kan en wat mag.

Oh, en dan ook nog even een filosofische dip richting het gebied van hoe de hemel er uitziet en wat tijd voor invloed er op heeft.

Kom daar maar eens mee in een volwassen roman.

Momo en de tijdspaarders, Michael Ende, Lemniscaat 1975

In Five Years

Twenty-five.

It’s not often that you don’t know what you would have wanted when a story doesn’t go the way you want to. Usually I’m sure how things could have been better: this time I just knew that this wasn’t what I wanted.

I like ‘what-if’ a lot, and that’s a large part of In Five Years‘ starting point. Dannie has a premonition/hallucination/dream about herself in five years in an absolutely different situation from which she’s in right now. And she likes this situation, so she doesn’t want that other one.

Rebecca Serle doesn’t feel like using filler and jumps almost four years to get to that dream/premonition/hallucination, but in the meantime the protagonist doesn’t evolve or become a person. Dannie feels like she came from a character generator, and her boyfriend doesn’t fare much better.

Besides the key element, there’s little development that excites as well. The first twist can be seen coming from afar, and the second turns this magic realist pondering about in what ways we can influence our futures into something.. the Hallmark channel would love for their tearjerker category.

After that, all strength is gone and it’s a good thing there never was much investment in the main character(s).

In Five Years, Rebecca Serle, Simon & Schuster 2020