Mijn konijn van vaderkant

De voorlaatste keer dat ik werd afgeschoten uit een kanon was toen Odelia ervandoor was gegaan met het kind.

Mijn konijn van vaderskant, Etgar Keret, Verhalen * Podium 2020

Jeetje, de tweede verhalenbundel waar ik mij mee heb vermaakt. En flink, zelfs. Met zo’n titel, en met de blurbs over hilariteit, surrealisme en andere grote woorden, had het net zo makkelijk een melige brij van ironisch-leuk-doen kunnen worden, maar neen. Het was echt vermakelijk.

Bijna elk verhaal is absurd op de één of andere manier, maar wederom zonder ooit slapstick te worden. Er zitten zelfs een paar ongemakkelijke momenten bij, zit je daar ineens te gniffelen tot het te laat is.

Elk verhaal is ook de juiste lengte, wat een compliment waard is. Geen idee meer hoe dit boek op mijn Te Lezenlijst is terechtgekomen, maar zo loopt dat ook eens goed af.

Author: vnfrd

I'm a copy writer, a journalist and a teacher, and my life evolves around reading, creating and writing. I watch a lot and read a lot, and sometimes I review it as well.