Het geroofde kookboek

Ik kan niet koken.

Het geroofde kookboek: hoe de nazi’s de bestseller van mijn grootmoeder stalen, Karina Urbach, Ambo|Anthos 2021

Aantrekkelijk schrijven kan ze ook niet echt, maar misschien is dat deels de schuld van de vertaling. Redelijk recent las ik ook over Oliebollen-Nel: ook een kijk op de Tweede Wereldoorlog vanuit een originele hoek. Dit was wild, vervreemdend maar ook gezellig geschreven.

Het geroofde kookboek is clunky. Vreemde, frivole omschrijvingen om een interessant element heen. Had mij meer verteld over hoe Joodse boeken omgekit werden naar Arisch, of was eerlijk geweest dat dit een boek was over de familie Urbach.

The Invisible Library

Irene passed the mop across the stone floor in smooth, careful strokes, idly admiring the gleam of wet flagstones in the lantern-light.

The Invisible Library, Genevieve Cogman, Penguin Random House 2016

Sometimes I wish authors would pass their ideas to better authors or just admit that they wanted to write a TV or film script.

Because The Invisible Library has a nice ideas (book guardians that hop dimensions to collect special books, seemingly all during steampunkish/victorian times), but the landing doesn’t stick. It’s a collection of descriptions with cardboard characters.

I’d watch the series if someone else did the writing, all I’m saying.

She Who Became the Sun

Zhongli village lay flattened under the sun like a defeated dog that has given up on finding shade.

She Who Became the Sun, Shelley Parker-Chan, Tor 2021

Mulan but not exactly (there is cross-dressing to survive, but it goes much further and Zhu doesn’t need any man/romance, thank you very much). She takes her brother’s fate and decides to do whatever necessary to get to what he’s promised: greatness.

The language used is a bit purple and blown up from time to time, adding the feeling that we’re really deep into ancient texts instead of one just a year old. It means that you might have to invest a little, but if you want a whole different (Asian) myth, it’ll be worth it.

Fuck de liefde 2

92 min.

Waarom kunnen Nederlandse romcoms geen dialoog schrijven? Snedige zinnetjes zo af en toe, maar normale gesprekken met welke emotie dan ook veranderen in houten uitingen van geluid die ergens op Nederlands lijken.

En men ook moet eens nadenken over wat voor mannen als hunks worden gepresenteerd.

Enfin. Als je achtergrondgeluid wilt hebben en/of leuk behang kun je hier niet echt een buil mee vallen.