Clicking her heels

Saturday, early morning, and twenty-four-year-old Amy Marsh was running through her checklist, trying to keep a lid on her mounting excitement.

Man denkt dat schoenverslaafde vriendin vreemdgaat en verkoopt daarom al haar schoenen op eBay. Vriendin reist vervolgens de wereld over om haar schoenen terug te krijgen. Het is tenslotte chicklit.

De reis hangt aan elkaar van onwaarschijnlijkheden en plaatsvervangende schaamte. Sta vooral niet stil bij logica en de realiteit. Daarentegen zijn de karakters allemaal redelijk makkelijk leuk te vinden, de kleding en locaties gedetailleerd beschreven maar niet tot het irritant wordt en kan de lezer gelukzalig zuchten bij het einde.

Meer is er ook niet te vertellen.  In de categorie van chicklits: zeker een zeven.

Clicking her heels, Lucy Hepburn, Avon 2007

Whip it

Fox Searchlight

111 min.

Een film die over een sport gaat waar veel mensen nooit van hebben gehoord maar rolschaatsen en kick ass vrouwen inhoudt (rollerderby).
Maar wat was ‘ie charmant. Eens niet geglazuurde locaties met Barbie-karakters, maar een geloofwaardig gat in Niemandsland met een (bijna) geloofwaardig  verveeld hoofdpersoon (het blijft wel Ellen Page, die ‘onbegrepen puber’ waarschijnlijk in haar slaap kan spelen) en verdraaid leuke bijpersonen.

Het verhaal: Bliss (Ellen Page) wordt door haar moeder steeds in schoonheidswedstrijden  ingeschreven, terwijl ze (want ze is een tiener) hartstikke anti is. Dan ontdekt ze rollerderby, doet auditie en wordt natuurlijk als nieuw talent gekozen.
De bad guy is een ander team, de love-interest zit in een bandje, de ouders weten er natuurlijk niets van af, het is allemaal gesneden koek.

Whip itis dan ook niet meer en minder dan levenslessen, lol en liefde in een origineler jasje dan normaal, waardoor het kijken er van een vermakelijke ervaring is. En zelfs het einde levert een kleine verrassing op, waardoor de film zeker een Boy meets girl en Coming of Age verhaal met een pluspuntje is.

Whip it, Paradiso 2009

Don’t let it be true

Every woman in Texas has a dirty little secret.

Don’t let it be true is een ‘dag uit het leven van een gewone vrouw’ verhaal. Alleen komt deze vrouw uit een oud geld familie (maar heeft ze, in geheim, geen geld) en bestrijkt het boek verschillende weken. De lezer mag toch meekijken.

Hoofdpersoon Kathleen probeert een kinderziekenhuis overeind te houden, haar society vrienden voor te liegen dat ze rijk is en haar vriend tevreden te houden ondanks Dat Andere Geheim. Natuurlijk gaat dat een paar keer fout, want de genresticker geeft tenslotte chick lit aan. Daarom zijn de  bijpersonen ook tweedimensionaal en de details van kleding en interieurs zeer aanwezig.

Barett schrijft vlot en zonder de tierelantijntjes die slechtere chick lit vaak de nek omdraaien. Het is allemaal een tikje absurd, maar nooit op een irriterende manier. Dat en het feit dat het maar 298 pagina’s, maakt DLIBT een kleurrijk maar toch smakelijk petit fourtje.

 Don’t let it be true, Jo Barrett, Avon 2009

The Desert Spear

It was the night before new moon, during the darkest hours when even that bare sliver had set.

Like a fresh breath of Technicolor air after The Pregnant Widow. The Desert Spear made me a very happy fantasy fan.

TDS is part of a trilogy (aptly named Demon Trilogy) but can be read as stand alone as well. That’s already quite the feat in this genre full of unnecessary follow ups and ‘let’s pull this book apart into three books’, but that’s a not-related frustrating issue.  TDS tells the story of a world where the night isn’t safe. Because every night, all kind of demons (wooden, rock, wind and so on) will rise from the grounds and attack everything that isn’t warded. Humankind knows some of those wards, but not all of them. And of course there is a faith that says the demons are a God’s punishment that can only be stopped by a Deliverer.

In this book, there are two of those. One of them who really could be it, an ordinary guy from the North, who by others is made into a hero, even though he doesn’t want it.  And the other, a wünderkind from the South with a mighty army behind him and who has given himself the title. And they used to be friends.
A lot happens in The Desert Spear and telling would only be over sharing. But this book  manages to create a world, a bad guy, and two less than annoying ‘heroes’ while  entertaining you along the way as well. After reading the first book (The Painted Man) I wasn’t sure if there would be a follow up and I did a little dance when I saw this book in the library. It hasn’t disappointed me a bit, even throwing me off (as a crazy book lady, I like to be surprised) when it came to romance and plot lines.

It is fantasy though, remember that. If you’re completely averse to that, don’t bother. But if you want to try some, TDS or its predecessor are a great starting  place.

The Desert Spear, Peter V. Brett, Harper Voyage 2010

Sanctus: Revelation or devastation?

A flash of light filled his skull as it struck the rock floor.

Simon Toyne’s Sanctus was categorized by the library as detective/thriller. It could also be categorized in the Indiana Jones/National Treasure category, to get the first pop culture reference out of the way. In this book we have secret sects, evil monks, Siamese twins, something referring to immortality and yes – we cross half the world in less than 500 pages.

Toyne manages to introduce a lot of characters, maybe even too many. By the end of the book I still only cared about three of them and his plain description of every character (red/dark/black wind jacket, long hair) doesn’t make it easier to recognize in whose chapter we are this time. Besides that there are some scenes that wouldn’t go through National Treasure’s kid-friendly ratings, using detailed wound descriptions and a fleshed-out visit to the morgue.

Am I looking for problems here? Just a bit. Because besides these two points, Sanctus is entertaining, throws some lovely conspiracies around, gives you small surprises and not to be forgotten: is very accessible to read. So grab it from your library (or Amazon, if detective/adventure/travel is completely your reading kink) and enjoy. And try hard to remember how it exactly went a week after you finished it, because this is a story that won’t stay with you for long.

Sanctus: Revelation or devastation?, Simon Toyne,  Harper 2011