Nine Uses For An Ex-boyfriend

It was obvious it wasn’t the first time that Hope’s boyfriend and her best friend had kissed.

Ik geloof niet dat ze aan de negen komt. Zo blijkt maar weer dat het tekst verwerken tijdens de lessen Nederlands op de middelbare school toch zijn blijven hangen.

Hope ziet haar vriend en haar beste vriendin zoenen. Zij vindt het er op lijken alsof ze het vaker gedaan hebben, maar allebei ontkennen het, het was één dronken zoen. Hope gaat tegen haar instinct in, want ze zijn al dertien jaar samen en dat gooi je niet zomaar weg.
Allebei (maar vooral zij) proberen hun relatie op te frissen en te verbeteren, tot de bom barst en hij wel een vreemdganger blijkt. Haar omgeving steunt haar, haar moeder niet (en hoe vreselijk irritant is dat, haar moeder wil dat ze bij elkaar blijven omdat Hope niet beter zal kunnen doen dan hem en Oh ja, wanneer komen er nu kleinkinderen) en er komen wat wijze levenslessen langs. En een ploert die stiekem toch wel een Leuke Man blijkt.

De reden waarom ik Sarra Manning een apart plekje binnen chick-lit geef, is omdat ze schrijft met een beetje zelfspot. Zowel de auteur als de karakters als de gebeurtenissen, neem ze allemaal met een korreltje zout. Relax, we weten hoe het af gaat lopen. Geniet van de herkenbare situaties en lekkere sex en die Literatuur komt wel een ander keertje. En daarnaast verrast ze de lezer zelfs nog af en toe. Fijn.

Nine Uses For An Ex-boyfriend, Sarra Manning, Corgi Books 2012

Gone Girl

When I think of my wife, I always think of her head.

This is the first book I ever read because a book club (on goodreads.com, my account name is MNLO) suggested it. It was also my first time reading an eBook. Does that excitement take anything away from the novel? No.

I read a lot of books. The bad thing about that is that it’s kinda hard to surprise me with genuine plot twists or original lines. This will sound very snobbish, but I like to be surprised not more than one page before the twist, not thirty pages in advance with “subtle” “hints”. Gone Girl definitely delivered on this, receiving several surprised ‘Oh wow!’s from me.

In Gone Girl the reader follows a men and a woman, from meeting and dating to married life and what follows after that. The disappearance of the woman.
After that – instead of turning into a run of the mill – missing person story, Gillian Floyd keeps throwing the reader curve balls, adding (little) twists. A lot of them are very spoilerish, so you will have to find out for yourself.
Another thing I liked about this, is that neither of the main characters are like-able and yet they are not irritating (to me, any way) to read. There is a difference between not caring about your characters because you think they’re horrible or care because you might wish horrible endings for them.
And even the ending surprised me, even though I’m usually not a fan about these kind of endings.

So all I can say is: Yes, I enjoyed this very much (not sure about the eBook though) and recommend this book. Good work, book club.

Gone Girl, Gillian Floyd, Crown 2012

Much Ado About You

‘I am happy to announce that the rocking horses have been delivered, Your Grace.

Als je eenmaal de smaak te pakken hebt, kan het zo lekker zijn. Hersenloze romances waarin het alleen om detail en zwoegende boezems gaat. Much Ado About You is er zo eentje.

Vier zussen in het Engeland van het begin van de negentiende eeuw moeten een man vinden, want een merendeel van hen is al over de twintig en ze zijn oorspronkelijk Schots en oh wat genant straks worden ze oude vrijsters. Gelukkig is er een Knappe, Mysterieuze Man, een frustrerende Casanova en een goedsul. Zo gaan die dingen. De aandacht ligt vooral op de drie oudste dochters, die snel het seizoen in moeten om een man te regelen.

Natuurlijk valt de verkeerde voor de verkeerde, wordt er stiekem getrouwd en gaat het mis voor het goed kan gaan. Dat hoort zo. Je leest dit soort boeken niet voor de originaliteit, maar omdat het een smakelijk zuurtje is zonder enige  nasmaak.

Net zoals in de vorige Eloisa James zijn haar vrouwelijke karakters stiekeme feministen (zeker voor die tijd). Ze hebben kennis en durven die te tonen, hebben hun woordje klaar en durven van seks te genieten. En dat is waarschijnlijk -voor mij- het grote verschil met (andere) doktersromannetjes waarin de heldin maar op haar rug ligt te huilen en blazen.

Much Ado About You, Eloisa James, Harper 2006

Runemarks

Seven o’clock on a Monday morning, five hundred years after the End of the World, and goblins had been at the cellar again.

Joan Harris is the writer of -much loved by me- Chocolat. I didn’t know she wrote ‘YA’ and only realized later that I recognized the style, because I read her adult stuff.
Because just as with her novels (for grownups), Runemarks is an easy, entertaining read and I can’t really imagine why it would only be for young adults.

Main character Maddy carries a runemark in a world where everything that reeks of magic, other worlds or not-humans is frowned upon or -in some places- killed upon. This makes her an outsider, alone until she meets another outsider who starts teaching her about her abilities. Those start to become necessary when the inquisitors of this world start a witch-hunt and daily life in a small village turns into running with (demi-)gods and goblins. There is also a new End of the World involved.

First of all, I love myths being used to spice a story up. Secondly, Maddy is a cool, smart badass without turning into an unbelievable teenager. She uses her brain, yet still makes mistakes from time to time. Thirdly, you race through this story because it’s written so ..light, but it still sticks with you after finishing it.

So ignore the ‘YA’ tag (if you’re afraid of those), and enjoy Maddy kicking the asses of Odin and his family  (and some scary religious fundamentalists).

Runemarks, Joan Harris, Doubleday 2007

The Invention of Hugo Cabret

The story I am about to share with you takes place in 1931, under the roofs of Paris.

This book is gorgeous. That can be largely attributed to the amazing pencil drawings in it, lifting the story to a different level.
The Invention of Hugo Cabret: a novel in words and pictures is the book where the film Hugo was based on. I didn’t watch the film, so I could take the story in without any expectations.

And it was a pleasure. This novel is lighthearted, colourful, detailed like quality clockwork and sweet. Looking at the cover was enough to make me smile and I’m just the littlest bits of sad for finishing it so quickly (there are a lot of page filling pictures and drawings).

Read it, look at it, enjoy it. Nothing more needs to be said.

The Invention of Hugo Cabret: a novel in words and pictures, Brian Selznick, Scholastic 2008

Duchess By Night

“I didn’t mean to marry both of them!”

Saaie weduwe verkleedt zich als man en vertrekt naar een ‘Sodom en Gomorra’ om een spannender leven te krijgen. Dat krijgt ze, natuurlijk, en ook wordt ze verliefd op de Mysterieuze, Knappe man die de eigenaar van het Sodom is. Het heeft veel elementen weg van de nu helemaal overhypete Fifty Shades of Grey (en een groot deel van alle historische romances die ooit zijn geschreven), maar Duchess By Night is tenminste goed geschreven, steunt niet het idee dat een ongelijke relatie sexy is en heeft een hoofdpersoon die wel een ruggegraat heeft. En zo recenseerde ik onbewust twee boeken in één recensie.

Natuurlijk is Duchess By Night vreselijk voorspelbaar. Niet erg geloofwaardig en de romantische scènes veranderen soms wel erg snel in sekscènes.  Maar het is allemaal zo vermakelijk en ‘guilty pleasure’ (mocht je je schuldig voelen over het lezen van zulke boeken) dat dat minpunten zijn die niet veel bijdragen aan het eindcijfer.

Prima zomerlectuur. Ook te lezen in andere seizoenen.

Duchess By Night, Eloisa James (pseudoniem), Avon 2008

Brave

93 min.

Voordat de film Brave in de bioscopen draaide, was er al genoeg discussie over. Pixar liep een geweldig risico door 1) een vrouwelijke hoofdrolspeler te hebben, 2) het in Schotland te plaatsen met de daarbijhorende accenten. Daarnaast was er achter de schermen rumour waardoor Pixar vrouwontvriendelijk werd afgetekend en de film was nog niet eens af.

Pixar

Het verhaal is simpel: de stoere prinses Merida wil helemaal niet als dame worden opgevoed en zet zich af tegen haar moeder. De prinses vindt een heks en vraagt haar om een toverspreuk om haar moeder te veranderen, zodat Merida niet meer hoeft te trouwen. Natuurlijk gaat dat mis, leren zowel moeder als Merida Wijze Levenslessen en komt aan het einde alles goed.

Als roodharige vrouw was ik al positief bevooroordeeld (is dat een mogelijkheid?) over deze film en vond het dan ook geen moment tegenvallen. Natuurlijk zijn er kleine punten die anders of beter behandeld hadden kunnen worden, maar de geweldige mooie beelden die de animatie biedt en de pret dat van Merida afspat, maakt heel veel goed.

Brave, 2012 nu in de bioscoop in 2D en 3D.