Hannah Gadsby: Nanette

69 min.

Wow. Ik loop weer eens achter met iets kijken dat een poos geleden helemaal gehypet is/was, maar genoeg mensen zeiden ook dat je er echt wel de tijd voor moest nemen. Dat het emotioneel nogal pittig was, en dat is niet iets dat ik even voor de lol/uit verveling er doorheen jas.

Gadsby NetflixIk weet niet of ik het zou aanraden als ’emotioneel pittig’, Hannah Gadsby is gewoon heel erg eerlijk en geeft daar geen excuses voor. Ze vertelt over hoe ze dat gewend is, iets persoonlijks en ongemakkelijk vertellen om vervolgens er snel een grap van te maken want stel je voor dat iemand anders door haar niet comfortabel is. Ze vertelt ook hoe slopend het is om dat steeds weer te doen.

Ze vertelt over haar homoseksualiteit, haar jeugd, Vincent van Gogh en mentale ziektes. Ze doet het gortdroog en met emoties, en altijd onderbouwd. Er zijn zoveel opmerkingen en momenten waarbij je ofwel een ‘oh ja’- of een ‘oh shit’-gevoel ervaart. En dat hebben we allemaal wel eens nodig.

Dus ja, het is de hype waard, wanneer je ‘t ook kijkt. Maar serieus Netflix, waarom in vredesnaam Ellen hierna suggereren? Kon je echt geen andere link vinden dan “ach, het zijn allebei lesbiennes”?

Hannah Gadsby: Nanette, Netflix 2018

 

Titans

11 x 45 min.

Alweer een DC tv-serie. Heel lang vond ik dat DC vooral Batman was, en Batman vond ik niet zo spannend (ik weet nu beter, excuses). Maar tegenwoordig, met Black Lightning, Gotham, Legends of Tomorrow, en nu dus Titans verander ik straks nog in een DC-fan.

titans netflixTitans zit redelijk tussen de laatste twee: het donkere van Gotham (zowel als in gebruikte kleuren als onderwerpen) als het (licht-)idiote en kleurrijke van Legends of Tomorrow. Ook deze keer zijn er weer jonge mensen met bijzondere krachten, maar hun omgeving lijkt daar al redelijk aan gewend te zijn. Totdat één van de jongelingen wel een zeer destructief talent lijkt te hebben, en ander een alien blijkt. Je maakt wat mee.

Er zitten plotlijnen en hele afleveringen tussen die het tempo uit de serie halen; maar het viertal dat als hoofdpersonen telt, houdt de boel heel redelijk overeind. Voordeel is dat je geen achtergrondsinformatie hoeft te hebben: dat wordt hier en daar toegevoegd zonder dat je het gevoel krijgt dat er wéér iets uitgelegd moet worden.

Voor men die van het soort superhelden-zonder-maillots houdt, en een niet al te gevoelige maag heeft.

Titans, DC/Netflix 2018

 

The Hook-up Plan

8 x 27 min.

Wat kunnen die Fransen soms toch verdomd schattig beeld leveren. Zou het een stroming zijn, Franse comedy, dat zoete met een randje? Ik zoek ik er gewoon mijn film en televisie op uit?

imdbThe Hook-up Plan (Plan coeur) is een korte serie over een Parisienne die niet verder met haar leven gaat/kan/wil na het einde van haar relatie. Haar vriendinnen (beiden zalige karakters) besluiten dat op te lossen door een escort in te schakelen. Zonder haar dat te laten weten (natuurlijk). En het is niet alsof ze daarvoor al uitblaken in het maken van geweldige beslissingen.

Chaos alom dus, maar altijd net op het randje van slapstick, voordat het vervelend en karikaturistisch wordt. En verdorie, zo romantisch af en toe dat de meest zure pruim iets zachter er van zult worden.

Ja, voor hen die geen vloeiend Frans spreken, betekent dit kijken vooral ondertiteling lezen. Maar als dat het enige is dat je tegen houdt, was je al bij de eerste alinea afgehaakt. Dan kan de rest gewoon van warmte, romantiek en die rare jongens van Parijs genieten.

The Hook-up Plan, Netflix 2018

Harlots

8 x 45 min.

Ik kijk/keek een boel televisieseries met vooral vrouwelijke (hoofd)rollen. Best lekker is dat, en dan valt het ook gelijk op dat je met vrouwen ook gewoon allerlei verschillende verhalen kunt vertellen (choquerend!).

Harlots HuluDeze keer gaat het over een stel hoeren ergens rond Middeleeuwen. Er is concurrentie, religieuze fanaten en familieproblemen als slagroom op het dagelijks leven binnen een bordeel.

Op den duur wordt dat zelfs een beetje herhalend, maar gelukkig zijn er genoeg karakters die de boel opfleuren, letterlijk en figuurlijk want de aankleding is geweldig. En die vijfenveertig minuten zijn net genoeg om het fris te houden. Door het vlotte tempo en hoeveelheid verhaallijntjes, is het wel makkelijk om je niet heel begaan bij ieder te voelen. Ja, zij is de slechterik maar dat komt door een grotere slechterik en hoeren zijn ook mensen met karakters en wensen, maar hoe en wat dan precies?

Er is een tweede seizoen; misschien gaat iedereen daarin iets meer de diepte in. Tot dan is het mooi en vermakelijk. Wat ook mag.

Harlots, Hulu 2017

 

Las Chicas del Cable

16 x 50 min.

Ik vind helemaal niets aan soaps. Het acteerwerk is te dik aangezet, er gebeurt veel te veel in één mensenleven, de muziek is ten aller tijden dramatisch (om nog maar eens te onderstrepen hoe erg het allemaal is), kom op met me.
Ik heb het Spaanstalige Las Chicas del Cable (telefoonmeisjes), zeker het tweede seizoen, Las_Chicas_Del_Cable_netflixals een gigantische python in één keer geïnhaleerd.

Groot voordeel van het taalverschil – mijn Spaans is lager dan middelbare-schoolniveau – is dat je niet full time kunt focussen op het acteerwerk; je bent tenslotte aan het meelezen. En als je niet meeleest, zijn er genoeg mooie mensen om naar te kijken, wat ook weer afleidt.

De serie draait om een groepje vrouwen in jaren twintig Madrid, en hun worstelingen met meer zelfstandigheid, ouderwetse ideeën, relaties, werk (vinden) en in het geval van het hoofdpersoon – een complete identiteit overeind houden. Zoals iedereen dat wel eens gebeurt. Geen idee hoe historisch correct het allemaal is, maar wel mooi, allemaal.

En vermakelijk, dus ook.

Las Chicas del Cable, Netflix 2017

The Hollow

10 x 24 min.

Ja, wat is dit dan nu weer? Om de zoveel tijd probeer ik een geanimeerde serie, omdat ik daar mee ben opgegroeid en fijne herinneringen aan heb terwijl ik tegelijkertijd niet die nostalgische meut met ‘vroeger was alles beter’ wil zijn. Om die reden is veel anime niet the hollow netflixaan mij besteed, maar er is meer animatie dan anime.

Onderdeel daarvan is The Hollow, een Canadese serie die nu op Netflix te vinden is. Het zijn dan wel tieners die in een vreemde wereld wakker worden zonder dat ze weten wie en waar ze zijn, het is zeker geen kinderachtige serie. Na een ietwat log begin, ontvouwt de serie in iets dat Dali-light genoemd zou kunnen worden; minotaurussen, poorten naar andere werelden, het zieke paard van de Dood en zo verder. Het is vreemd en soms een beetje eng, tot één van de hoofdrolspelers weer zijn rol als comedic relief invult.

Het unheimliche gevoel verdwijnt snel wanneer de clue bereikt is, en de serie wordt weer standaard zaterdagochtend-kindertelevisiemateriaal. Misschien hoef je de laatste aflevering niet eens te bekijken. Maar daarvoor … daarvoor is het best allemaal vermakelijk met een vreemd randje.

The Hollow, Netflix 2018

Good Girls

10 x 42 min.

Soms is Netflix lekker snel en dan hoef je niet te bedenken waar je de titel nu ook al weer van kent, maar zit je nog in de staart van andermans (meestal Amerikaans) enthousiasme en kun je gelijk meedoen. Oh ja, hier vond ik de trailers leuk van!

Good-Girls-Poster-NBCDrie vrouwen zitten in financiële problemen en besluiten dat dat het beste op te lossen is met een supermarkt overvallen. Daar zit nooit zo heel veel geld, maar genoeg om hen te helpen. Tsja, lijkt dat nu net een supermarkt van een gang te zijn! Vervolgens moeten de drie van alles doen om het geld terug te betalen.

Comedy dus, en grotendeels van de tijd ook om te lachen. Soms maakt Annie wel hele domme en vervelende opmerkingen en beslissingen, en er zijn genoeg stereotypes om af te strepen, maar stiekem lijkt iedereen er wel lol in te hebben, en dat is besmettelijk.

Groot voordeel is dat het merendeel van de grappen niet vrouwonvriendelijk is, en de drie hoofdrolspelers ook op verschillende manieren vrouw mogen zijn. Zit er bijna nog een feministisch tintje aan je zomers vermaak.

Good Girls, Netflix/NBC 2018