The Bestseller

One day God decided he would visit the earth.

The Bestseller, Olivia Goldsmith, Diversion Books 1996

Olivia Goldsmith is also the author of First Wives Club, if you were wondering why the name is vaguely familiar.

With The Bestseller she wrote another ‘The Upper Circles Can Have Issues Too’ and it’s delicious (you know I have a soft spot for that). It also made me never ever want to attempt getting anything remotely related to a novel published. Because oof. And this is publishing in the nineties.

In this novel the reader follows the stories of different authors. New ones, old ones, unwilling ones, suffering ones etc. While you get a slice of their (sad) life, you also get plenty of insight into the publishing business. It’s not good. It’s not about stories, creativity and adding something to culture: it’s about money, the bottom line, and PR.

It’s 1400 pages as an ebook and I flew through it in less than three days (okay, I had days off, but still). It’s entertaining, aggravating dramady in which very few people look good. After a few duds, this was all the fluff I needed.

De lege etalage

Somos felices aquí.

Een beetje minder herhaling had best gekund, Van Iperen. Zelfs als de lezer maar een hoofdstuk per keer leest, hoeven de feiten niet elk derde hoofdstuk herhaald te worden.

Trieste feiten, helaas. Cuba is niet eens de eerste (noch vast de laatste) in de categorie van landen vol (vruchtbaar) potentieel, om vervolgens vernietigd te worden door een overheid/autoriteit die de kolder in de kop krijgt. Is het eindelijk afhankelijk van de Spanjaarden, de Russen en de Amerikanen, valt alles uit elkaar door een corrupte versie van communisme/socialisme (ik vermoed dat Castro het zelf ook niet meer weet).

En dan komen de verhalen van armoede en hypocrisie. De tweede om de eerste te ontwijken, want het is niet veilig om kritiek te spuien. Ook al moeten dochters prostitueren, worden inwoners bij toeristische spots weg gehouden alsof de armoe besmettelijk is, en worden woonruimtes uit ingestorte gebouwen gecreëerd. Er is niets anders, namelijk. Voor de inwoner is er niks, behalve de zwarte markt en de onzekerheid.

Dit is een boek uit 1996, en het milde optimisme (‘In 2000 kunnen we misschien met een wederopbouw beginnen’) prikt maar een klein beetje. Kom maar met een update, Van Iperen. Laat de liefste mensen van Zuid-Amerika uitspreken of er nog iets van die hoop over is. Knip de herhalingen er uit en het pagina-aantal hoeft niet eens te veranderen.

De lege etalage: Cuba na de revolutie, Art van Iperen, Atlas 1996

Memory Mambo

I’ve always thought of memory as a distinct, individual thing.

For me it’s always tougher to argument why I didn’t like a book, especially when I felt like I should. I’m always up for more female, not-white, not heterosexual stories, and the lives of (first generation) immigrants interest me as well.

So what’s lacking with Memory Mambo? From the start it’s unclear who the main character is, what she does and why the reader has to root for her or dislike her. Juani is an extra in her own life, but is so incredibly passive that we don’t know if it’s willingly or because it’s the easiest.

And which story is the reader following: her lamenting her ex, or the happenings of her family? Why does it all fade into each other (okay, that’s daily life, always a challenge to make that look appealing) until A Real Big Thing less than twenty pages from the ending? Was it supposed to be a longer story but cut off for some reason?
Reading is someone’s effort, and this time it didn’t pay off.

Memory Mambo, Achy Obejas, Cleis Press 1996