Snowflower and the Secret Fan

I am what they call in our village “one who has not yet died” – a widow, eighty years old.

I allowed myself another book in between the ones school wants me to read. As I started The Catcher in the Rye, I really needed it.

It probably couldn’t be more different from that novel if I’d consciously gone looking for it. Snowflower and the Secret Fan is in nineteenth century China, the main character a girl the reader follows into adulthood. Lily has the firm belief that she isn’t worth anything, solely by being a girl. She will be someone’s wife some day, someone’s mother some day, but herself? Just a burden.

Feet are still bound in that century, and Lily goes through it. Small, beautiful feet will make her chances for a husband better, for starters. Before that relationship is created by planners and family, another connection is laid: with a girl that will become her sister, her other half: ‘laotong‘. With her comes the fan from the title, and that fan is written in ‘nu shu, the women’s language.

And this way, Lily can share her story. There’s ordinary life and hopes and dreams, disease and disaster. Lisa See puts you on her door step, showing a historical reality so incredibly foreign to me.

The story is fiction, the elements used in it not. I’d recommend this for anyone interested in those that move within a women’s constraints. In China, this time.

Snowflower and the Secret Fan, Lisa See, Random House 2005

Three Day Road

We walk through the snow, follow our trail out to the traplines by the willows. 

Usually I take my time between reading books by the same author, especially when the themes are similar. But if someone offers you the book you want to read.. why not? So Boyden and a story of the First Nations People, again.

This time it’s the Great War, World War One. The reader doesn’t only get the terrors of massacre and destruction, but also the alienated experience of being the other, only allowed around because it’s necessary. War is a beast that doesn’t mind who its fed on, after all.

It’s Nephew’s story, on and off the battlefields, before and after. It’s Auntie’s/Niska’s story, a woman alien within her own. Stories are what bind them, stories, beautiful and brutal, are what the reader gets.

The person told me that Boyden’s other work was better, was right. There’s no room for air or boredom in Three Day Road, repetition prevented by devolution and destruction of characters and land.

I’m really going to leave Boyden be for now, but I’m glad that I gave him a second chance.

Three Day Road, Joseph Boyden, Penguin Books 2005

Zout: Een wereldgeschiedenis

Ik stond een keer aan de oever van een rijstveld in de Chinese provincie Sichuan, waar een magere, bejaarde Chinese boer, gekleed in een veertig jaar oude verschoten blauwe kiel die nog door de maoïstische regering in de eerste jaren van de revolutie was verstrekt, tot aan zijn knieën in het water stond en zonder enige aanleiding uitdagend tegen me schreeuwde: ‘Wij Chinezen hebben een heleboel dingen uitgevonden!’

Een non-fictie boek moet heel interessant zijn om niet een klein beetje als huiswerk aan te voelen. Dat deed dit wel, redelijk regelmatig. Pas wanneer de anekdotes weer wat sappiger werden, verdween het idee dat Kurlansky vooral Heel Veel feiten aan zijn verhaal wilde toevoegen.

Het is dus een boek om – net als zout – in kleine doses tot je te nemen. Een fijne verzameling van feiten die je kunt spuien tijdens de aankomende feestdagen is het resultaat.

Zie dit inderdaad een beetje als huiswerk, maar wel de soort waar je van leert en iets aan hebt.

Zout: Een wereldgeschiedenis, Mark Kurlansky, Anthos 2005

Wicker

This wasn’t grief Davis felt, staring at her so-still feet pointing at impossible angles to the tight synthetic weave of charcoal carpet.

Is klonen ethisch? Bestaat er zoiets als een ziel en zo ja, kloon je die ook? Wat zijn de regels voor het klonen van mensen, en is de kloon wel een compleet nieuw mens, op zijn of haar DNA na? Kevin Guilfoile oppert een rij interessante vragen, maar omkleedt het in zo’n bizar verhaal dat ze er bijna in stikken.

De dochter van een kloondokter wordt vermoord. De kloondokter komt per ongeluk aan het DNA van de moordenaar en besluit een kloon van hem te maken, zodat hij hem over X aantal jaar kan vinden. Gelukkig wordt verder in het boek steeds meer getwijfeld aan zijn motivatie en acties, maar dat iemand die vast allemaal eden heeft moeten zweren ..doet Davis het allemaal wel heel makkelijk.

Combineer dit met een religieuze antikloonactivist, een seriemoordenaar en een poging tot sociaal commentaar op online leven en de game cultuur en het komt over als een detective die graag de Grote Vragen Des Levens wilt bespreken, maar er ook weer niet te veel tijd aan wilt besteden.

Wicker, Kevin Guilfoile, Joseph 2005

Goodnight Nobody

“Hello?” I tapped on Kitty Cavanaugh’s red front door, then lifted the brass knocker and gave it a few thumps for good measure.

I took this book from the library because I wanted some not completely idiotic chicklit. Weiner (In her Shoes, Good in bed) seemed like the woman for the job.
Goodnight Nobody certainly has chicklit elements (the endless mentioning of clothes and looks, the unhappy, used-to-be-amazing main character), but I assume most chicklit doesn’t come with suburban murder. After my initial surprise (where is my Oh-No-With-Who-Will-She-End-Up storyline?) it was a nice change.

Main character Katie used to live a poor but happy life in NYC, but is now nothing more than a Slummy Mummy in a Super Mom community in Connecticut. Being an ex-journalist, she rises to the chance of losing the feeling of being without purpose when one of the mothers is killed. Research and adventure and first loves popping up again fly past.

I’m not a mother, so maybe the never ceasing thoughts of self-doubt about parenting are common, but those are what bothered me most about the book. But besides that ..read this if you find it somewhere and/or don’t have anything else. It’s not bad, just very, plainly ‘okay’.

Goodnight Nobody, Jennifer Weiner, Simon&Schuster 2005

Beasts of No Nation

It is starting like this.

Dit is een klein boek met een groot verhaal. De lezer volgt de tien-jarige Agu die ergens in Afrika uit zijn dorp wordt meegenomen om als kindsoldaat in een leger te dienen. Het wordt in eerste persoonsvorm verteld, in gebrekkig Engels en met een incompleet beeld over hoe de wereld in elkaar zit.

Door het taalgebruik werd -voor mij- wel een afstand geschapen. Ik ben gewend aan correct taalgebruik en las expres maar halve zinnen zodat de fouten minder stoorden. Ergens vind ik dat wel jammer, want is een verhaal dat heel je aandacht verdiend. De wanhoop, uitzichtloosheid en compleet gebrek aan beter kriebelt onder je huid.

Ik weet dus eigenlijk niet of ik Beasts of No Nation zou aanraden. Mogelijk moet ik gewoon meer boeken in een speciaal taaltje lezen. Het is -zoals altijd- aan de lezer.

Beasts of No Nation, Uzodinma Iweala, Murray 2005

A Boy of Good Breeding

Algren was Canada’s smallest town.

De naam van dit boek had ook ‘De gebeurtenissen van een stel dorpelingen met vreemde namen’ kunnen heten. Want naast Hosea Funk is er ook Summer Feelin’ (als voornaam), Knute en Combine Jo.

De hoofdplotlijn bestaat uit burgemeester Hosea Funk die héél graag het bewonersaantal van zijn stad op 1500 wil houden. Anders komt de premier niet langs en hij denkt dat de premier zijn vader is, dus dat is belangrijk. Dit leidt tot het obsessieve controleren van een zwangere vrouw (krijgt ze nu een tweeling of drieling?) en het soort van doodwensen van oude mensen.
Verder is er een jong stel dat weer bij elkaar komt nadat hij vijf jaar afwezig is geweest, een hond die de stad terroriseert en terugblikken naar eerdere jaren van de inwoners.

Het is boek vol absurde verhalen, maar wel met heel veel charme en net voor het kan veranderen in irritant, is er een abrupt einde met een wijze les over wat nu echt belangrijk is in het leven.

A Boy of Good Breeding, Miriam Toews, Faber and Faber 2005

Haunted

Marie-Madeline lit the flame under the bowl.

In Haunted volgt de lezer de geest van een half demon die ook nog heks is. Zij -Eve- krijgt in het volgende leven een opdracht van het Lot: ze moet een monster vangen dat ontsnapt is uit haar persoonlijke hel. Dat gaat natuurlijk niet zo makkelijk en zo wordt de lezer meegenomen door verschillende werelden van leven-na-dood, een paar hellen en tussendoor naar de wereld van de levenden want daar is Eve’s dochter waar ze zo graag voor zorgt.

Mensen die Kelley Armstrong kennen, weten hoe gedetailleerd zij (paranormale) werelden kan scheppen. Er zijn engelen, demonen en half-demonen, thema-werelden voor de doden (Eve bezoekt eens een piratenwereld), allerlei spreuken en magie en ga zo maar door. Mensen die haar niet kennen, weten nu zo ongeveer wat ze kunnen verwachten. Toch wordt die hoeveelheid aan detail nooit verstikkend, blijft het verhaal duidelijk en is het geen moment moeilijk om doorheen te komen. Armstrong biedt fantasy pulp, maar in plaats van op de bekende manier met mannelijke helden en vrouwen met zwoegende boezems in kleine pakjes, kunnen de vrouwen hier zelf hun zaakjes beschermen en oplossen. En dat is vermakelijk.

Haunted is makkelijk inwisselbaar met haar andere werk. Zelfde sterke vrouw, zelfde wereld-hoppen en kleine wijze les in de laatste drie hoofdstukken. Een lekker tussendoortje.

Haunted, Kelley Armstrong, Orbit 2005

The Illuminator

John Wycliff put down his pen and rubbed his tired eyes.

The Illuminator tells the story of several characters living in the fourteenth century in (South) England. It is the time of two popes, the Church keeping their knowledge close to their hearts (because no way that a simple farmer can understand God’s Word) while others protest more and more loudly that everyone could and should be their own priest.
The main character is Kathryn, who as a widow and noble is pushed from every side to show her alliance and -if it isn’t too much of a bother- get married again soon because a woman being the owner of a manor and lands? Na-ah.

Sometimes the characters are placed a bit aside to tell the story about 14th century England and the huge gap between ordinary people and the Church and the country’s government. But never in an annoying way, instead reminding me of my elementary school History books that always started with a fictional story in a historical background.
Which is exactly what this is.

It is an easy to read story that half way in turns into more and more drama. I thought I was pretty good in predicting where plot lines would go, but The Illuminator threw me off for ninety percent of the time. For fans of Philippa Gregory: not in a happy ending way.
For everyone else who can handle death, illnesses, inequality and The Church taking everything without returning anything, I’d recommend this book. You might even learn from it.

The Illuminator, Brenda Rickman Vantrease, St. Martin’s Press 2005