Spiderman Homecoming

133 min.

Ik had niet echt haast om deze te zien, want Marvel biedt toch elke zoveel maanden hetzelfde ‘nieuws’ aan. En dan ook nog een derde nieuwe Spiderman binnen vijftien jaar? Moh. Andermans enthousiasme wat betreft Marvel had me naar Ant-Man geleid, dus dat was ook weinig motiverend.

Spider-Man_Homecoming_posterMaar dan wil je high school comedy en oké Tom Holland (de derde Spiderman) doet het zo leuk en het is zaterdag, dus vooruit. Genoeg excuses.

Gelukkig slaan ze deze keer de spinnenbeet etc over, en mag Peter Parker in zijn eigen wijk bewegen en spelen. Want hoe tof dat superheld-zijn ook is, hij is een tiener. En deze keer is dat echt duidelijk: schoolreisjes, populariteitsstrijd, gala, huiswerk!

Ander pluspunt is de schurk. Geen cartoonish nick name en dubieuze motivatie, maar ‘gewone’ criminaliteit met een alien tintje door de (noodzakelijke) verbinding met eerdere Marvelfilms. En ook daar scoort deze film op, dat die verbinding eens niet door de strot wordt geduwd.

Alles waar ik zin in had dus, en dat voor een Marvelfilm.

Spiderman Homecoming, Marvel 2017

Son of a Trickster

His tiny, tightly permed maternal grandmother, Anita Moody, had never liked him.

This was such a much weirder story than I expected. I expected a YA novel about a dark and moody male teenager that throws in some (Norse) mythology to make it urban fantasy. Instead I got ..what did I precisely get?

Jared is a weed cookie maker, problem finder, care taker for his dad and stepsister, mother and senior neighbours. He almost can’t help himself, taking care while he should be getting some. For a long time this just seems to be it, a story of a screw up screwing up, surrounded by losers and failures. Until it isn’t, and there’s talking ravens and people-eating otters and things you can’t keep blaming on eating mushrooms. Mythology is added, but not in the cookie cutter Marvel way. No Norseman to be found either, because we’re in Canada, and their First Nation People have got some different stories to build on.

Even though the reader knows this isn’t just mushrooms any more, it’s tempting to blame them; the weirdness just builds up with left and right some violence thrown in. Where is this story going, why is main character Jared still at the unlikely part of the trope ‘unlikely hero’? Is this because it’s the first book in a trilogy? Either way, this might be the first YA that leaves you completely bewildered by what you’ve just been put through. And yet I don’t know how I should change anything if I could.

Son of a Trickster, Eden Robinson, Knopf 2017

The Seven Husbands of Evelyn Hugo

Film legend and ’60s It Girl Evelyn Hugo has just announced that she will auction off 12 of her most memorable gowns through Christie’s to raise money for breast cancer research.

No-one is (very) likeable in this story. Not that that is a requirement for a story (in my opinion), nor that it means that The Seven Husbands of Evelyn Hugo is less accessible and/or entertaining because of it. I’m just saying there isn’t much people to root for.

The stories are entertaining enough, old Hollywood glam with a woman who will do many things to get where she wants to go. Evelyn Hugo is the embodiment of self-made, and now, close to her death, she wants someone to write a biography of her. Journalist Monique doesn’t know why Evelyn picked her all of people to do so but don’t worry: you Will Find Out (dramatic soundtrack).

Per husband, Evelyn explains her life decisions and shares the saucy anecdotes freely. It’s a novel for those that like pretty things; romance and likeability is sacrificed for it. Is it too early to call this a proper beach read?

The Seven Husbands of Evelyn Hugo, Taylor Jenkins Reid, Simon & Schuster 2017

God’s Own Country

104 min.

Ik snap wel waarom het gebeurt, maar vind het vaak toch nogal makkelijk: de ene film de [bijvoeglijk naamwoord] [andere film] noemen. Vooral omdat dit schijnbaar vaker gebeurt bij kleinere projecten, want ik heb nog niet gelezen hoe Justice League een zwakkere X-Men is, bijvoorbeeld. God’s Own Country werd verschillende keren de Engelse Brokeback Mountain genoemd, maar mooi niet dus.

Gods Own CountryTen eerste zijn het tenslotte al geen cowboys, Georghe en Johnny. Johnny is de zoon van een chagrijnige boer in een chagrijnig klein dorp, en hij probeert alles buiten zichzelf te houden met heel veel alcohol. Georghe is een seizoensmedewerker uit Roemenië, en godsie wat is ‘ie goed met zijn handen (en lammetjes).

En dan is er het land, wat zo mooi is vastgelegd dat het soms bijna afleidt van deze twee gasten die éindelijk hun eigen ruimte binnen het leven beginnen te bouwen. Het is allemaal zo lief, pijnlijk en diepe-zucht-opwekkend dat je er na met een licht hoofd achterblijft.

God’s Own Country, Met Film Production 2017

Fitness Junkie

“I can’t believe you ordered that.”

This gives you much more to think about than you might expect looking at the cover and summary. All that, and some fun and heart!

Main character Janey is told by her friend and business partner Beau that she’s getting fat and that he can’t have that. Because of their toxic relationship, she just doesn’t laugh in his face, but attempts to change her “fat” body. Probably also because he doesn’t want her in the office until things change; it’s that kind of toxic relationship.

What follows is all kinds of exercise someone with less free time on their hands probably couldn’t come up with. This happening in New York City makes the divide between satire and reality quite thin sometimes.

But the best part is probably how much Janey discovers about herself, her body and how society views it. How she starts to have fun with food, dating and exercise (all is that one based on dodgy ground). Maybe you’ll be motivated to start exercising, but have at least your take away from this novel be that it’s your body and your decisions.

Fitness Junkie, Lucy Sykes & Jo Piazza, Doubleday 2017

Young Jane Young

My dear friend Roz Horowitz met her new husband through online dating and Roz is three years older and fifty pounds heavier than I am, and people have said that she is generally not as well preserved, and so I thought I would try it even though I avoid going online too much.

Someone told me that this was “similar to the Monica Lewinsky story, but from Lewinksy’s point of view”. It is, except you don’t just get the victim’s view, but also her mother’s, her daughters, and of the wife of the cheating politician. This little difference took some time adjusting to.

But when you do, you not only get a ‘behind the scenes’ view of the Jewish community (through the mother and grandmother), but also a take-no-prisoners view on how this relationship and its falling outs should have been handled, opposed to how it had been handled.

Also surprising; none of the characters are dealt softening characteristics and/or circumstances to support their motivations. Women make stupid decisions as well, and do or don’t suffer the consequences. Women can hate and despise each other, men (can) stay assholes.

It’s refreshing in a slightly bitter way.

Young Jane Young, Gabrielle Levin, Viking 2017

Alex, Approximately

He could be any one of these people.

En als je dan even iets lichters nodig hebt, zonder gelijk je haar uit het hoofd te trekken omdat het allemaal zo vreselijk dom is, ga je voor een tienerromance die vanaf het tweede hoofdstuk duidelijk voor je neerzet hoe het af gaat lopen. Niks mis mee.

Hoofdpersoon Bailey is een groot fan van klassieke films, chat daarover met een leuke, slimme, vriendelijke jongeman online (Alex), en verhuist naar zijn dorp zonder het hem te vertellen, zodat ze kan ontdekken of hij in het echt net zo leuk, slim en vriendelijk is. Maar dan ontmoet ze een vervelende maar leuke jongeman op haar nieuwe werk, en wordt de vraag om Alex steeds kleiner. Oh nee, hoe zal dit nu aflopen.

Alex, Approximately voorkomt dertien in een dozijn te worden door een paar scherpe randjes die de motivatie van Bailey goed onderbouwen. Verder is het zalig zwijmelen in een surfersparadijs.

Alex, Approximately, Jenn Bennett, Simon & Schuster 2017