A Simple Favor

119 min.

Batshit crazy, pretty much the entire story and the people involved. But in such a stupidly entertaining way.

a simple favor posterBesides that, there’s jealousy-inducing wardrobes involved, Anna Kendrick showing that she can act and that Blake Lively can’t play anything other than the Serena Woodsen – good thing her character isn’t the emotional type.

Super mom Stephanie befriends super cool aloof power woman (whom happens to be a mom as well) Emily. Emily has some weird habits, but look at the house and the outfits and the martinis! And then she goes missing.

During what follows, pretty much everyone is a suspect, red herrings and embellishments are thrown out left and right, and the women are well dressed (and Henry Young’s character as well).

Could all this have been cut down to a brighter Gone Girl? Very probably, but the two hours would have been far too much then. Better to just keep it as a sugar rush roller-coaster.

A Simple Favor, Lionsgate 2018

Fahrenheit 11/9

125 min.

Waarom je Michael Moore’s stem moet dulden en vooral niet te comfortabel worden over ‘ha, wij zijn tenminste de VS niet’. Want oké, zover bekend gebruikt de Nederlandse overheid leegstaande wijken in arme steden niet als militair oefenterrein, qua politiek gekonkel en bewuste oogkleppen is er genoeg op te pikken van de man’s meest recente documentaire.

fahrenheit 119 posterDaarnaast wordt ook duidelijk dat niet al het Amerikaanse nieuws onze media treft. Dat heeft zeker zijn voordelen (de VS is tenslotte niet het belangrijkste land van de wereld, ga weg met je westen-centrisme), maar daardoor mis je ook dingen waardoor het net iets minder lekker achterover leunen is.

In deze docu/film laat Michael Moore zien hoe Trump de Amerikaanse president kon worden, en dat dat zeker niet alleen door de ‘arme, witte, boze burger’ was, maar ook door de complete stupiditeiten van de tegenpartij. En corruptie en racisme en andere gezellige dingen.

Geen idee waarom Pathé deze op zaterdagavond had ingepland (leuk weekendvermaak?), maar wel weer een gevalletje ‘beter weten dan onwetend de vernietiging in’.

Fahrenheit 11/9, Baircliff Entertainment 2018

 

Crazy Rich Asians

121 min.

So much fun, so sparkly, so cute, so many beautiful people. What do you mean, you’re going to need more than that to go watch it? Or go read it? The Crazy Rich trilogy got a movie, and most of the first book has been used for this movie.

crazy rich asians posterAnyway, this is a romantic comedy about a woman who discovers that her boyfriend is just about a couple of million times richer than she knew. And she discovers this because he invites her over to his family home.

This story line is literally and figuratively brightened up with a lot of beautiful mansions, houses, cars, outfits and colourful side characters. The majority of the cast is lovely to look at as well.

Is any of it groundbreaking? Possibly how the complete cast has an Asian background, but this movie will satisfy your romcom-need all the same. And if you can’t wait for the sequel: there’s the books.

Crazy Rich Asians, Warner Brothers 2018

 

Searching

102 min.

After finishing this, I don’t know if I should go change all my passwords, or share them with loved ones. Searching is a search through your digital and online presence, and it shows first of all how easy it is to get to everything you share and secondly all the traces Searching film posteryou leave behind.

The search mentioned is by a father for his teenage daughter, and it’s completely shown through iMessage, FaceTime, live news items etc. At first it feels a bit gimmicky, does one really use FaceTime that often, but quickly it becomes uncomfortably intimate. Not just the father scrolling through his daughter’s videos and texts, but also the endless surge of stimulants; hashtags, texts, chats, videos, messages. Give everyone involved time to think, please.

The movie threw me a few times, using red herrings that only add to the feeling of discomfort. As said above: I don’t want to experience all this, but I don’t know how to prevent it either. Except for some decisions to make, but that would spoil the clue.

Searching, Sony Pictures 2018

The Kiss Quotient

“I know you hate surprises, Stella.

A romance involving a poc love interest and a protagonist with Asperger’s; look at the genre entering the twenty-first century!

I know romance is (usually) frowned upon, but looking at it (this and fantasy), it might be the category that gives room most easily to someone other than the white heterosexuals. Good for them, good for us.

Stella is on the spectrum, and after another push of her parents with regards to dating she decides to approach sex and romantic relationships the way she does everything else: fully logical and mathematical. That includes hiring an escort and To Do lists to tick off.

But of course! Lust and love happens, and both are described in delicious ways. The only sour note in the entire story is Michael’s actions near the end of the story; they could have prospered with a better motivation and/or argumentation for accepting it. Don’t let that keep you from a lovely, sexy romance.

The Kiss Quotient, Helen Hoang, Penguin Random House 2018

The Hollow

10 x 24 min.

Ja, wat is dit dan nu weer? Om de zoveel tijd probeer ik een geanimeerde serie, omdat ik daar mee ben opgegroeid en fijne herinneringen aan heb terwijl ik tegelijkertijd niet die nostalgische meut met ‘vroeger was alles beter’ wil zijn. Om die reden is veel anime niet the hollow netflixaan mij besteed, maar er is meer animatie dan anime.

Onderdeel daarvan is The Hollow, een Canadese serie die nu op Netflix te vinden is. Het zijn dan wel tieners die in een vreemde wereld wakker worden zonder dat ze weten wie en waar ze zijn, het is zeker geen kinderachtige serie. Na een ietwat log begin, ontvouwt de serie in iets dat Dali-light genoemd zou kunnen worden; minotaurussen, poorten naar andere werelden, het zieke paard van de Dood en zo verder. Het is vreemd en soms een beetje eng, tot één van de hoofdrolspelers weer zijn rol als comedic relief invult.

Het unheimliche gevoel verdwijnt snel wanneer de clue bereikt is, en de serie wordt weer standaard zaterdagochtend-kindertelevisiemateriaal. Misschien hoef je de laatste aflevering niet eens te bekijken. Maar daarvoor … daarvoor is het best allemaal vermakelijk met een vreemd randje.

The Hollow, Netflix 2018

Good Girls

10 x 42 min.

Soms is Netflix lekker snel en dan hoef je niet te bedenken waar je de titel nu ook al weer van kent, maar zit je nog in de staart van andermans (meestal Amerikaans) enthousiasme en kun je gelijk meedoen. Oh ja, hier vond ik de trailers leuk van!

Good-Girls-Poster-NBCDrie vrouwen zitten in financiële problemen en besluiten dat dat het beste op te lossen is met een supermarkt overvallen. Daar zit nooit zo heel veel geld, maar genoeg om hen te helpen. Tsja, lijkt dat nu net een supermarkt van een gang te zijn! Vervolgens moeten de drie van alles doen om het geld terug te betalen.

Comedy dus, en grotendeels van de tijd ook om te lachen. Soms maakt Annie wel hele domme en vervelende opmerkingen en beslissingen, en er zijn genoeg stereotypes om af te strepen, maar stiekem lijkt iedereen er wel lol in te hebben, en dat is besmettelijk.

Groot voordeel is dat het merendeel van de grappen niet vrouwonvriendelijk is, en de drie hoofdrolspelers ook op verschillende manieren vrouw mogen zijn. Zit er bijna nog een feministisch tintje aan je zomers vermaak.

Good Girls, Netflix/NBC 2018

White Chrysanthemum

It is nearly dawn, and the semi-darkness casts strange shadows along the footpath.

Do you need to use trigger warnings when the trauma shown is part of history? White Chrysanthemum is about (Korean) comfort women, used in the Second World War. If you don’t know what that means, it means rape.

White Chrysanthemums are flowers of mourning (for the Koreans), so don’t expect a clean escape as a reader either. This is a story of one of the many, both of the side of those left behind and those taken.

And yet, or maybe because of that, Mary Lynn Bracht manages to show such an appealing, visually attractive and easily to envision world and surroundings. Maybe to show that through it all, the environment will continue existing. Maybe to show that no matter how ugly the actions of humans, the world will keep turning. Maybe the author is just really good in descriptions.

The stories of Emi and Hana are worth your time. Not just to learn, but maybe also in a way – to mourn. That they were far from the last female victims of war crimes, even if it was less than hundred years ago.

White Chrysanthemum, Mary Lynn Bracht, Chatto & Windus 2018

 

Tully

96 min.

Diablo Cody is zo’n auteur waarvan men (degene die haar werk kent) erg voor of tegen is. Juno is misschien haar meest bekende film, en je vond de dialogen hartstikke tof leuk grappig of vreselijk irritant. Dat Tully dan ook netjes op de poster zegt ‘Van de schrijver van Juno’ kan een risico zijn, maar ik wilde de film vooral zien voor de vrouwelijke acteurs. En Cody zou volwassenen toch niet net zo lollig en bijdehand als tieners laten praten?
tully-movie-poster
Ook deze keer is er weer het moederschap, maar verder zijn de overeenkomsten klein (mannen zijn redelijk passieve sukkels, dat wel). Moeder Marlo heeft al twee kinderen, en is zwanger van de niet-geplande derde. Na de bevalling geeft haar broer haar een night nanny, zodat ze kan proberen haar leven terug te krijgen. Tully is vreemd, maar oh zo behulpzaam, en lijkt dingen echt beter te maken voor Marlo.

Ik gebruik hier natuurlijk ‘lijkt’ voor een goede reden, maar of het nu wel of niet zo is, Marlo komt weer in de buurt van haarzelf, haar leven en haar familie. Dit alles op een veel lievere manier dan ik had verwacht. En wow, wat is het moederschap stuntelen, met of zonder externe hulp.

Tully is voorlopig nog in de bios te zien.

Tully, Bron Studios 2018

The Wedding Date

Alexa Monroe walked into the Fairmont hotel in San Francisco that Thursday night wearing her favorite red heels, feeling jittery from coffee, and carrying a bottle of Veuve Clicquot champagne in her purse.

Best romance I’ve read this year. And maybe from the previous year as well, but I’d have to look that up.

And why’s that? Because there’s humans involved, from the main characters to the extras. Because reality gets room in what’s becoming a multi-racial relationship with both participants in busy jobs that don’t just disappear when not needed anymore for creating background. But mostly because the chemistry is just enormous and everything in this story is delicious, even the badder/sadder situations.

If you enjoy romances, you’ll like this one. If you want to give the genre a chance; aim high with this one.

The Wedding Date, Jasmine Guillory, Penguin Random House 2018