The Nutcracker and the Four Realms

100 min.

Ik vond dit een fijnere film dan ik eerder had verwacht. Misschien was het omdat Disney eindelijk iets minder heeft geleund op CGI-gebruik en iets meer op de acteurs. De 3D-optie in de bioscoop is dan zeker ook niet nodig.

nutcracker-posterHet gebruikte verhaal is van het sprookje, van het ballet, en ook hier verrast Disney een beetje door het niet zo op te kuisen dat er nooit een moment van spanning in zit. Ik zou te ver gaan met dit een acteursfilm te noemen, maar iedereen lijkt wel z’n best te doen/op z’n minst er lol in te hebben (in tegenstelling tot ander recent uitgebrachte films). Ook fijn daarin is het evenwicht tussen man en vrouw netjes verdeeld is, en het merendeel van de mannen eigenlijk een stelletje lapzwansen is.

Natuurlijk, het zou allemaal wat korter en kordater kunnen, en zullen de meeste mensen de twist van verre al zien aankomen, maar het is allemaal wel warm en charmant. Grootste vraag is eigenlijk waarom dit niet dichterbij kerstmis is uitgebracht is.

The Nutcracker and the Four Realms, Disney 2018

 

Early Man

89 min.

Mum and I always like to support whatever Aardman produces. It’s not just super recognisable English fun, it’s about the endless effort they put into their claymation (clay animation).

Early-Man-character-posterEarly Man is quite … muted, though. Few laughs, and although I understand that you can’t have things look very refined or play word jokes in the back because it being prehistoric surroundings, the humour was noticeably sparse. While cave men playing football to keep their surroundings sounds like something that could be idiotically funny, doesn’t it?

The other thing I wondered about was why the bad guys had German and French (sounding) accents.

It’s fun to recognise Aardman elements (the pet is smarter than the owner, the villain overruled by a woman, spunky female character), but if you want claymation, I’d recommend watched Shaun the Sheep (again).

Early Man, Aardman 2018

Hotel Transylvania 2

89 min.

Hotel_Transylvania_2_Theatrical_PosterIk weet het, waarom kijk je nou niet zo’n film met oogkleppen op? Sorry, dat gaat steeds lastiger. Trouwt de vrouwelijke hoofdrolspeler nu echt op haar achttiende? Is ze zwanger en moeder op haar negentiende/twintigste? Waarom heeft ze nog steeds hetzelfde aan als toen ze een tiener was? Waarom heeft de love interest/echtgenoot helemaal geen aantrekkelijke kwaliteiten en gedraagt hij zich als volwassene nog als tiener? Waarom kan vader/grootvader niet eerlijk zijn tegen zijn dochter, in plaats van liegen en zijn kleinzoon in gevaar brengen door zijn ouderwetse ideeën?

Maar hé, de vrouwelijke karakters zijn deze keer niet alleen vrouw/vriendin van, er is één stoer skate-meisje.

Het blijft een vermakelijk element, dat wel. Hotel vol monsters dat mensen moet dulden, flauwe grapjes over clichés over die monsters. Jammer dat er niet net iets meer aandacht besteed kon worden aan de vrouwelijke kant van het verhaal. En had sowieso die tijdsprong groter gemaakt; welke vampier wil nu zwanger zijn als tiener?

Hotel Transylvania 2, Columbia Pictures 2015

Monsters University

104 min.

De sequel die eigenlijk geen sequel is. Na Monsters Inc. in 2001 besloot Pixar te gaan voor een prequel. Hoe Mike en Sully vijanden, toekomstige ‘scarers’ en vrienden worden. In ongeveer die volgorde.

Pixar
Pixar

Het is leuk om de bekende karakters weer te zien en hoe twee jaar een verschil kan maken in animatie. De andere monsters zijn grappig, vreemd en knuffelbaar en de universiteit ziet er zo gaaf uit dat iedereen er wel heen zou willen. Er zijn leuke grapjes en slimme bedenksels.
Maar in tegenstelling tot Rise of the Guardians neemt Monsters University ruim de tijd. Tijd om een dramatische plot twist te onderstrepen, tijd om er weer een montage tussen te gooien. En omdat de scènes daar tussenin niet scherp, hilarisch of bizar genoeg zijn (op de eerste Scare Games scène na), wordt de film steeds logger.

Het einde en de boodschap van ‘Er is meer dan één weg naar je droom’ zorgt voor een redelijke afsluiting, maar tegen de tijd dat je daar aankomt, ben je mogelijk al moegestreden. De film is niet slecht, maar niet zo fel en sprankelend als de kleuren die er in voorkomen. Mensen die graag Mike en Sully nog eens willen zien, kunnen beter Monsters Inc. herkijken. Daar krijgen ze ook nog Boo bij.

Monsters University, Pixar 2013

Despicable Me 2

98 min.

Despicable Me verraste met zijn succes. Dus natuurlijk moest er een sequel komen. In tegenstelling tot Monsters University is het wel echt een vervolg.

Universal
Universal

Helaas lijdt Despicable Me 2 aan het vervolg-probleem. De film is te tam, de nieuwe karakters (op de pruikwinkeleigenaar na) dragen niets bij. Er is een dubbel plotlijntje over (eerste) liefde, maar waar het misschien wel het meest misgaat? De minions. Ze waren waarschijnlijk een groot onderdeel van het succes van de eerste film (brabbelende gele wezentjes die allerlei idiote dingen doen en het toch overleven), maar deze keer worden ze echt vééls te veel gebruikt. De paar minuten dat de meiden de tijd krijgen, zorgen ze voor de leukste scènes.

Het verhaal? Gru is nu een good guy en moet een internationale organisatie helpen een bad guy op te sporen. Hij heeft al vrij snel door wie er achter zit, maar zijn love interest (een eendimensionaal karakter dat vrijwel nooit grappig is) en de organisatie geloven hem niet.

Het is duidelijk dat bij deze film alleen aan de kleintjes en niet aan hun begeleiders is gedacht. Er zijn geen scherpe randjes of sneaky grapjes die ver over kinderhoofdjes heen zullen zeilen. Er is alleen maar lawaai, veel kleur en veel beweging.
Gelukkig is Agnes, de jongste geadopteerde dochter er nog.  Als ze nu echt in deze wereld verder willen, moeten ze maar met haar point of view vertellen hoe het is om de jongste dochter van een good bad guy te zijn. Daar zou ik nog enthousiast voor kunnen worden.

Despicable Me 2, Universal Pictures 2013

Howl’s Moving Castle

119 min.

Weer een sprookje van Hayao Miyazaki, bekend van onder andere Spirited Away en Ponyo.

Het verhaal in het kort vertellen, doet eigenlijk afbreuk aan de film, maar omdat er weinig mensen zijn die een film willen kijken zonder enige voorkennis ..hierbij:

Disney

Hoedenmaakstertje komt onwetend tussen een vete van een heks en een tovenaar. De heks behekst haar waardoor ze in een oude vrouw verandert, ze vlucht naar de tovenaar, kan hem niets over de spreuk vertellen en wordt verliefd op hem. Daarnaast dreigt een oorlog, is de tovenaar zijn hart kwijt en wordt zijn weigering om aan de oorlog deel te nemen hem zeer kwalijk genomen. Voeg hier aan toe  de rijkheid en kleuren van Miyazaki’s beelden en je hebt een film die je dag opfrist.

Het verhaal is naturel zoet in vergelijking met de chemische suikers van  Disney en zo propvol met wezens en gewoontes dat de nieuwsgierigheid alleen maar méér geprikkeld wordt. Laat mij meer van deze wereld zien. Voor de volwassenen zijn er boodschappen van anti-oorlog en milieuvervuiling, maar het wordt nergens door de strot geduwd.

Dit was een film die ik al enkele jaren wilde kijken en nu ik hem eindelijk heb gezien, ben ik heel blij dat het geen tegenvaller was. En weet ik zeker dat ik bij de volgende Hayao Miyazaki op de eerste rang zit, om eindelijk ‘op tijd’ eens een film van hem mee te maken.

Howl’s Moving Castle, Disney 2004