Far From The Madding Crowd

119 min. 

It’s the end of the nineteenth century (1870) and a woman keeps being proposed to, that’s how you could summarize this story. I know that might make things sound a bit slapstick, but Far From The Madding Crowd is more of a gentle hug than a tickle attack.

far_from_the_madding_crowd_bbcMain character Bathsheba comes again with the drastic notion of women being persons/characters, trying to carve out her own path in a strict patriarchal society, succeeding and failing pretty evenly. It’s Carey Mulligan’s stealthy little smiles and rolling eyes (this is the film, not the book) that make you root for he.

What happens in the story (besides those proposals)? Bathsheba inherits a farm. Suddenly that makes her a point of interest for (rich) bachelors. Add little side plots about personnel and farm life and you have a neat little camp fire of a movie. It may not last you through the night, but for the moment it’s warm and appreciated.

Far From The Madding Crowd, BBC Films 2015

Pride

120 min.

Kun je een film maken over homoseksualiteit in de jaren tachtig zonder HIV en aids te noemen?

Pride, gebaseerd op een echte gebeurtenis, begint met een homo- en lesbiennesbeweging die de stakende mijnwerkers wilt helpen. Zij hebben tenslotte ervaring in de pispaal zijn, in uitgekotst te worden door samenleving, media en overheid.

BBC Films
BBC Films

Maar dit zijn de jaren tachtig. Dertig jaar later zijn opmerkingen als “Denk aan de kinderen” en “Heb je wel eens geprobeerd normaal te doen” nog redelijke reacties en dan is een groot deel van de wereld tenminste wijzer geworden over aids. De mijnwerkers vinden het geld van “die homo’s” afkomt dan nog net oké, maar moeten ze dan ook nog hun gedrag naar het dorp brengen?

Natuurlijk is er een change of mind en leren ze van elkaar, proberen verkeerde keuzes terug te draaien en eerlijker te zijn. De slechterik trekt aan het kortste eind en de naieveling die de kijker meeneemt het verhaal in, groeit een ruggegraat.

Wat Pride vooral zo fijn en bitterzoet maakt, is de nuchterheid van alles. Hollywood had vast een grote hoeveelheid violen en close ups van betraande wangen toegevoegd, terwijl deze productie ongelooflijk ingetogen en toch cheeky Engels blijft.

Helaas is de film maar in een beperkt aantal bioscopen te zien, maar het is de beetje extra moeite helemaal waard.

Pride, BBC Films (e.a), 2014