Gentlemen prefer blondes

A gentleman friend and I were dining at The Ritz last evening and he said that if I took a pencil and paper and put down all my thoughts it would make a book.

I didn’t know there was a book before there was a movie, but the title is such a solid part of entertainment (history) that when I saw the book in the library, I was sure it was related to the Marilyn Monroe’s movie. I was right.

I haven’t watched the movie (yet), but if it’s as much as cheeky fun as the book, I’ve cut my next movie night planned. The only thing you might have to get to used to is the grammar and spelling used. This is from another time after all, and Lorelei doesn’t sound like the kind of woman whom cares about language. So no, it’s not like there was never an editor involved. Heck, after a while it becomes almost as charming as Lorelei herself.

Anyway, we move through the USA and Europe in a time when two women could without a worry in the world, and plenty of men would rain gifts, money and attention on them, without (really) knowing them. Lorelei knows which one to play best, while Dorothy sometimes makes the silly mistake of getting a crush of them. London doesn’t do much to them, but Paris does, and French really isn’t that hard (is that the last time an American felt like that?)!

It’s a tiny ball of silly fun with a world so far away from our reality, that it might well be a fantasy novel.

Gentlemen prefer blondes, Anita Loos, Liveright 1925

Spiderman Homecoming

133 min.

Ik had niet echt haast om deze te zien, want Marvel biedt toch elke zoveel maanden hetzelfde ‘nieuws’ aan. En dan ook nog een derde nieuwe Spiderman binnen vijftien jaar? Moh. Andermans enthousiasme wat betreft Marvel had me naar Ant-Man geleid, dus dat was ook weinig motiverend.

Spider-Man_Homecoming_posterMaar dan wil je high school comedy en oké Tom Holland (de derde Spiderman) doet het zo leuk en het is zaterdag, dus vooruit. Genoeg excuses.

Gelukkig slaan ze deze keer de spinnenbeet etc over, en mag Peter Parker in zijn eigen wijk bewegen en spelen. Want hoe tof dat superheld-zijn ook is, hij is een tiener. En deze keer is dat echt duidelijk: schoolreisjes, populariteitsstrijd, gala, huiswerk!

Ander pluspunt is de schurk. Geen cartoonish nick name en dubieuze motivatie, maar ‘gewone’ criminaliteit met een alien tintje door de (noodzakelijke) verbinding met eerdere Marvelfilms. En ook daar scoort deze film op, dat die verbinding eens niet door de strot wordt geduwd.

Alles waar ik zin in had dus, en dat voor een Marvelfilm.

Spiderman Homecoming, Marvel 2017

Grace & Frankie

52 x 30 min.

Ik schrijf deze review vooral om de paar mensen die deze show nog niet hebben gezien te laten weten dat het écht niet alleen ‘voor de (oude) vrouwtjes’ (en daarom suf en tuttig) is. Vooral omdat het niet in die hoek was geschoven als de rollen waren omgedraaid, en het twee oude mannen als hoofdpersoon waren. Grace_and_Frankie

Enfin, Grace & Frankie begint met twee bejaarde vrouwen die er achter komen dat hun mannen niet alleen homoseksueel zijn, maar ook al jarenlang in een affaire met elkaar zijn. Ze zijn te verschillend om al die jaren ook bevriend te zijn geweest, maar bij wie moet je dan terecht in zo’n situatie?

Het begint dus zo, maar door de seizoenen heen (vier), gaat het vooral over nooit te oud om te leren, vriendschappen, zelfstandigheid en familie. Eerst is dat comedy over hoe vreemd Frankie’s familie en hoe gevoelloos Grace’s familie is, maar daar blijft de show dus niet in hangen. Ontwikkelingen links en rechts, voor iedereen. Wat heel makkelijk tweedimensionaal had kunnen zijn en blijven, groeit zo’n groot hart dat je je er bijna zorgen om gaat maken (het blijven bejaarden, tenslotte).

Dus ja, dit is ook leuk en lief om te kijken zonder bij je ouders te scoren.

Grace & Frankie, Netflix 2015

 

Young Adult

94 min.

Diablo Cody/Charlize Theron sandwich! Waar Tully juist meer dan verwacht was, had ik hier wél ‘Juno voor volwassenen’ verwacht. Maar deze keer was het weer stukken menselijker in plaats van een bingokaart van superscherpe leuke opmerkingen. Sommige schrijvers kunnen dus wel groeien. young-adult-poster

‘Volwassen’ is in is het geval van hoofdpersoon Mavis zeer ruim toe te passen. Ze vond haar middelbare schooltijd haar hoogtepunt en verdient genoeg geld om niet aangepast mee te draaien in de ‘gewone’ samenleving. Door een uitnodiging komt ze weer terecht in het dorp van het jeugd en gedraagt zich daar dan ook naar. Inclusief het claimen van een vriendje, dat tegenwoordig wel een getrouwde vader is.

Mavis is vervelend, maar altijd net op het randje van meelijwekkend. Kan iemand d’r een tik geven, kan iemand haar helpen.

Dus deze keer ook weer geen wahahaha-comedy, maar een wijze les die met veel ongemak je onder de neus gewreven wordt. Hoop nu maar dat dat hoogtepunt nog komt, echt waar.

Young Adult, Paramount Pictures 2011

Tully

96 min.

Diablo Cody is zo’n auteur waarvan men (degene die haar werk kent) erg voor of tegen is. Juno is misschien haar meest bekende film, en je vond de dialogen hartstikke tof leuk grappig of vreselijk irritant. Dat Tully dan ook netjes op de poster zegt ‘Van de schrijver van Juno’ kan een risico zijn, maar ik wilde de film vooral zien voor de vrouwelijke acteurs. En Cody zou volwassenen toch niet net zo lollig en bijdehand als tieners laten praten?
tully-movie-poster
Ook deze keer is er weer het moederschap, maar verder zijn de overeenkomsten klein (mannen zijn redelijk passieve sukkels, dat wel). Moeder Marlo heeft al twee kinderen, en is zwanger van de niet-geplande derde. Na de bevalling geeft haar broer haar een night nanny, zodat ze kan proberen haar leven terug te krijgen. Tully is vreemd, maar oh zo behulpzaam, en lijkt dingen echt beter te maken voor Marlo.

Ik gebruik hier natuurlijk ‘lijkt’ voor een goede reden, maar of het nu wel of niet zo is, Marlo komt weer in de buurt van haarzelf, haar leven en haar familie. Dit alles op een veel lievere manier dan ik had verwacht. En wow, wat is het moederschap stuntelen, met of zonder externe hulp.

Tully is voorlopig nog in de bios te zien.

Tully, Bron Studios 2018

Fitness Junkie

“I can’t believe you ordered that.”

This gives you much more to think about than you might expect looking at the cover and summary. All that, and some fun and heart!

Main character Janey is told by her friend and business partner Beau that she’s getting fat and that he can’t have that. Because of their toxic relationship, she just doesn’t laugh in his face, but attempts to change her “fat” body. Probably also because he doesn’t want her in the office until things change; it’s that kind of toxic relationship.

What follows is all kinds of exercise someone with less free time on their hands probably couldn’t come up with. This happening in New York City makes the divide between satire and reality quite thin sometimes.

But the best part is probably how much Janey discovers about herself, her body and how society views it. How she starts to have fun with food, dating and exercise (all is that one based on dodgy ground). Maybe you’ll be motivated to start exercising, but have at least your take away from this novel be that it’s your body and your decisions.

Fitness Junkie, Lucy Sykes & Jo Piazza, Doubleday 2017

Other People

97 min.

Vaagjes kon ik me herinneren dat meerdere mensen op verschillende mensen deze film had aangeraden, alleen niet precies meer waarom. Maar er was een Siberische beer buiten, dit leek op een familie saga (het soort verhaal waar ik altijd een zwak voor heb) en ik had tijd te vullen dus ja hoor – geef maar.

Other People posterBeste mensen, blijkt de moeder van de familie dus dodelijk ziek te zijn. Hoofdpersoon doet zijn best om succesvol te zijn als schrijver, maar komt als lichte faalhaas terug naar huis om voor zijn familie te zorgen. Waar zijn vader nog steeds zijn homoseksualiteit niet heeft geaccepteerd en zijn zusjes niet echt weten hoe contact met hem te leggen. En moeder maar haar best doen om te doen alsof.

Alsnog is het niet alleen maar tranendal, waardoor de kleine pijntjes misschien juist vaker in de roos landen. Want wat doe je als je samen met je moeder begraven versus cremeren moet bespreken terwijl je net chocolade milkshakes hebt besteld bij de man die je op Tinder hebt gespot?

Bitterzoet noemen ze dat, geloof ik, maar ik nam er vooral van mee dat je blij moet zijn met de mensen die je hebt, voor je ze verliest. En verdorie, wat speelt Molly Shannon een vrouw die je niet wilt verliezen.

Other People, Park Pictures 2016