A Cruel Bird Came to the Nest and Looked In

As the clock struck ten, Smew opened the register.

I didn’t see the ‘Comedy Genre’ sticker. Readers know that I’m always careful when it comes to having someone else decide for me what I’m going to find funny and/or laugh about. On the other hand, maybe comedy is more than that, but that comes to close to the philosophical side of things. I guess I just got distracted by the cover and the title.

A Cruel Bird Came to the Nest and Looked In starts out as funny and pretty absurd. There’s a country with a missing empire, the people of state can’t spend their money and there’s no such thing as efficiency or productivity. The main character and reader are in the same state of bewilderment, and possibly after a few chapters starting off the same way, wondering if any kind of plot is even around.

With a train come changes and the absurd does a 90 to turn into something that could be recognized as satire. Is every kind of process good, does a human being not need anything else but employment and there is definitely no need for a state-figure as long as there is (small/local) authority.

And like that the reader shuffles through this book with a question mark on their forehead and a smile around their lips. Yes, maybe this is comedy.

A Cruel Bird Came to the Nest and Looked In, Magnus Mills, Bloomsbury 2011

Warm Bodies

98 min.

Mijn eerdere sneak preview ervaringen waren zeer wisselend (dat weet je als je er een kaartje voor koopt, dat het resultaat niet altijd gewenst is) met Alex Cross en La guerre est declareé. Na enige verwarring over vrijkaarten mocht ik deze keer doorlopen naar Warm Bodies.  Een zombiefilm voor mensen die niet van zombies houden (maar waar degene die het wel doen ook welkom zijn).

Summit Entertainment
Summit Entertainment

In Warm Bodies volgen we het leven van R, een zombie. Hij is de rest van zijn naam vergeten. Er zijn in zijn wereld drie verschillende soorten wezens: de bekende schuifelende zombie die graag mensen eet, met als delicatesse de hersenen, de Bonies – een nachtmerrie versie van de zombie die vergeet dat ze ooit mensen zijn geweest en stukken sneller jaagt en de mens, vast in hoogommuurde stadjes, vol (verkeerde) ideeën over zombies. Als ik vermeld dat de vrouwelijke hoofdrolspeler Julie heet, is misschien al te raden waar dit verhaaltje heen gaat.

Terwijl de mensen op expeditie zijn voor medicijnen en voedsel, komen ze R en zijn zombiepartners tegen. Dingen gaan mis, R eet Julie’s vriend op en begint allemaal dingen te voelen. Want voor zombies hersenen eten is zoals mensen dromen, een ontsnapping. Maar deze keer lijkt het een ander effect te hebben: R’s hart begint weer te kloppen. Hij ontvoert Julie en probeert op zijn ondode manier voor haar te zorgen, ook al begrijpen geen van tweeën waarom. Eerst lukt het hem om haar aanwezigheid geheim te houden, maar na ze ontdekt zijn – en oh, hand in hand gespot worden – wordt hetzelfde effect in de andere zombies getriggerd. De zombies worden minder zombie, maar is de wereld daar wel klaar voor?

Het wordt dus al vrij snel duidelijk dat de zombies er niet zo heel veel aan kunnen doen, het is de wereld die moet veranderen. R’s interne commentaar zorgt er voor dat Warm Bodies tot (net voor) het einde niet te zoet wordt, met een eervolle vermelding voor Julie’s poging om “ondood te doen”. Een vermakelijk tussendoortje met maar heel weinig rondvliegende hersenen en andere soorten mensenvlees.

Warm Bodies, Summit Entertainment 2013

 

Salmon Fishing in the Yemen

Dear Dr Jones
We have been referred to you by Peter Sullivan at the Foreign & Commonwealth Office (Directorate for Middle East and North Africa).

This book managed to offer a pretty absurd idea and make you unironically support it full-heartedly. The main characters aren’t heroes, the setting isn’t world-shattering (written down in gorgeous detail though). Salmon Fishing in the Yemen shows that an absurd story doesn’t need fanfare and fireworks to leave an impression behind.

A civil servant with a life story that would make anyone fall asleep ends up in a project that needs to allow the people of the Yemen to salmon fish. The PR from the Prime Minister (it starts in England) thinks this is a great opportunity for some good, innocent publicity concerning the Middle East. The Sheik funding the project is the Islamic version of Buddha, full of smiles, calm and motivational speaking and of course there is a (sort of) love interest.

The government probably shouldn’t have gotten involved. Not to share too much of the story, but getting salmons to survive in a dessert is somehow not even the absurdest part of the entire story. Media gets involved, big egos get involved, damage-control fails and the salmon? Even the salmon are a problem.

Salmon Fishing in the Yemen is a delight.

Salmon Fishing in the Yemen, Paul Torday, Weidenfeld & Nicolson 2007