A Spool of Blue Thread

Late one evening in 1994, Red and Abby Whitshank had a phone call from their son Denny.

This may be a period in which I unconsciously drift towards family dramas/stories. Or maybe I just want to find another Everything I Never Told You to blow me off my feet. And this is a Pulitzer Prize winning book, sign me up! Right? Sadly, there was no blowing here.

The reader jumps through the time line of the Whitshank family. It’s about Red and Abby and their children, and later their grandchildren, but it’s about young Red and Abby as well, and even Red’s parents. It shows how the most random (little) situations can grow into a family, and that family doesn’t always have to mean love, communication or living (close) together.

So what was lacking? For me, the tone used felt a bit fake to me. Too chipper, too “Here, luv, let me tell you the story of my family, dear.” Combine that with (some) characters that (sometimes) don’t move past twodimensional acting and it quickly falls back to a small town novel, instead of the grand and appealing.

I just didn’t discover the reasons for why I had to care about these people, why I had to support their frustrations (although one character gets a very short end of the stick). It’s a book for a rainy afternoon on your day off, but don’t expect any warmth to come off it.

A Spool of Blue Thread, Anne Tyler, Random House 2015

Simon vs. The Homo Sapiens Agenda

It’s a weirdly subtle conversation.

It’s always a risk to accept a recommendation from someone you don’t know their reading history of. But curiosity is a powerful thing.

Simon is gay and nobody knows, except for an e-mail contact. And except for Martin, who discovers the e-mails and starts to, awkwardly, sloppily, blackmail him.

The reader reads about Simon’s thoughts, daily lives and his e-mails with Blue. He’s a very put together teen, with insights that sometimes made me wonder if teenagers can come up with them. On the other hand there are plenty of fears and doubts and cock ups that will probably cause you secondhand embarrassment (because of how recognizable it is).

It’s nothing mind blowing, and for someone that gets some subjects very right (privilege, trans* people), there is the same time a bothersome misogyny that the author could have prevented. YA that’s best for teenagers, who still have to learn.

Simon vs. The Homo Sapiens Agenda, Becky Albertalli, Penguin Books 2015

Eus

Het arbeidersvolk in de Bergpoortstraat lag al te slapen en het schorriemorrie van seksclub Isabelle voerde geheime gesprekken op straat, toen mijn oudste broer, ruim na bedtijd, de longen uit zijn lijf holde, op zoek naar onze vader.

Weer een boek dat ik al zo lang op mijn To Read list heb staan dat ik niet eens meer weet wat de aanleiding was. De stoere mannen blurbs op de achterkant lieten mij een klein beetje twijfelen, want super machoisme gaat mij snel tegen staan, maar mijn nood om meer niet-westerse auteurs te lezen (ook al is Akyol gewoon een geboren Nederlander) was groter.

Eus is een Nederlandse Turk in (vermoedelijk) het oosten van het land die opgroeit in de jaren negentig. That’s it. Nou ja, nee, natuurlijk. Er is een alcoholistische nietsnut van een vader, een voetveeg van een moeder en broers die tegelijkertijd steun en competititie zijn. Hij zit tussen culturen (met een lekkere eerlijkheid over niet moslim-zijn), tussen imago’s en tussen wensen (wel seks met alle meiden die het aanbieden of nu trouw en netjes een toekomst eentje). En Eus laveert daar soms heel makkelijk, en soms stukken minder makkelijk, met creatief taal- en vloekgebruik, tussendoor.

Door al de vrouwonvriendelijkheid werd ik alleen maar nieuwsgieriger naar een vrouwenversie van zo’n verhaal. Waar zijn de stoere, vrouwelijke, struikelend-opgroeien auteurs? Of is coming-of-age nog steeds navelstaarderij nummer één voor mannen?

Hoedanook, Eus geeft een Wild Westen kijkje in het leven van de tweede generatie allochtoon. Bevredigend en frustrerend tegelijkertijd.

Eus: Een Schelmenroman, Özcan Akyol, Prometheus 2012

Dope

103 min.

Oh, wow, what an amazing, fun, emotional, realistic movie. I was interested because of the soundtrack (nineties hiphop and rap), and was so glad that everything else delivered as well. An original story with people of color that spun clichés and tropes and isn’t afraid to confront the viewer. Go see it.

Forest Whitaker's Significant Productions 2015
Forest Whitaker’s Significant Productions 2015

Malcolm and his friends are geeks obsessed with nineties hiphop. They dress like the artists, make music like them, write essays on them. He’s trying to get out of the criminal suburb he lives, aiming high with Harvard. Of course, life happens. There’s a girl, there’s a drugs dealer. There’s a lot of drugs and a muddy connection to those that could help him get into Harvard. What follows is a whirlwind of action, music, comedy and coming of age with from time to time a bit of fourth wall break throughs. Think about this, think about them, think about the society in which we live and where we are all part of.

That doesn’t mean there is anything preachy about Dope. Those with an open mind will see and understand enough to know things need to change.

DopeForest Whitaker’s Significant Productions 2015

Playing with the Grown-ups

The phone is ringing.

Ik vond dit een heel leuk boek, een fijn boek dat lekker op alle zintuigen inspeelt. En toch weet ik niet hoe en aan wie ik het zou moeten aanraden. Het is meer dan oppervlakkige chick-lit, maar er zijn wel een boel vrouwen aanwezig die een mannelijke lezer zou kunnen afschrikken (waardoor ik ‘m juist aan zou raden, want het is niet alsof vrouwen ooit wordt verteld een boek niet te lezen omdat er te veel mannen in voorkomen). Het is coming of age in Technicolor.

Hoofdpersoon Kitty heeft een bijzondere familie, met een hele bijzondere moeder. Ze is jong en stoer en apart en nooit saai. Haar zussen zijn als fairy godmothers voor Kitty en haar broertje en zusje en grootouders Bestepapa en Bestemama maken het Jan-van-Steen huishouden compleet.

Helaas is Kitty’s moeder ook heel wispelturig in wie en wat goed voor haar en haar kinderen is. Ze reizen door de VS en de VK, wonen bij de Hare Krishna, in luxe appartementen in New York of in kleine huisjes in Londen. Kitty moet opgroeien tussen haar moeder’s stuiptrekken door.

De mensen, outfits en omgevingen die passeren zorgen voor kleur, sfeer en een duidelijk kader om Kitty’s eenzaamheid.  Vrolijk, verdrietig, meeslepend.

Playing with the Grown-ups, Sophia Dahl, Bloosmbury 2007

The Highest Tide

I learned early on that if you tell people what you see at low tide they’ll think you’re exaggerating or lying when you’re actually just explaining strange and wonderful things as clearly as you can.

This book in one word: heartfelt.

Sometimes it’s too obvious that the author wants you to know how odd its main character is, how special in its weirdness. Jim Lynch manages to show Miles in all his different ways, but never turns him into a caricature, in something that you will only experience in fictional stories. But this teen, although experiencing some weird things, could definitely exist.

Miles lives in a small town near a bay and loves everything the ocean and maritime nature can offer. This, combined with his lack of length, makes him the odd duck. Finding strange things and becoming a (local) media star, turns (pun intended) the tides for him. Suddenly his being different is amazing, he’s viewed as an expert on every subject related to the ocean, while his (social) life starts falling apart.

Is finding an oarfish really so amazing if your crush is in trouble and can you care about clams if your parents might be divorcing? Miles’ story meanders through a teen’s life with amazing details on ocean life. A pleasure to read.

The Highest Tide, Jim Lynch, Bloomsbury 2005

Cheet

Night is my favourite time of day.

Chick-lit times coming-of-age times thriller. One of these things is slightly different from the others. Anna Davis almost completely manages to link them together without dropping a ball.

Kathryn likes variety. Or as she puts it: why eat pastrami every day when you can go to several different restaurants. This results in five relationships; one woman, four men. None of them know about each other and Kathryn fits her name and life to every person. When she’s not around them, her life is vacant, it’s just her job as cab driver.
When she meets another man, things start to trip up. She doesn’t want a sixth relationship, but he’s thorough. Two of her boyfriends are making a mess of their lives and the new man seems to be related to their problems. Kathryn can’t keep the balls in the air any more and – both literally and figuratively – crashes.

Kathryn realizes that this can’t go on. That there are too many ways in which she’s pulled and that you can’t save yourself if you’re too busy focusing on others. She tries to change her way of life, but not before discovering boyfriend number six isn’t quite who he said he was. She met her match.

Cheet is a quick read, cheeky but never superficial. Great for one of those long winter nights, for example.

Cheet, Anna Davis, Sceptre 2001