10 Minutes 38 Seconds in This Strange World

In the first minute following her death, Tequila Leila’s consciousness began to ebb, slowly and steadily, like a tide receding from the shore.

10 Minutes 38 Seconds in This Strange World, Elif Shafak, Penguin Random House UK 2019

Wow. Meestal schrijf ik Engels-gelezen verhalen ook in het Engels op, maar deze keer (en mogelijk het tijdstip – laat opgebleven om het uit te lezen) voelt de taal ontoereikend. Wat een mooi boek, wat een mooi verhaal terwijl er zoveel lelijke gebeurtenissen zijn. Wat een hoeveeheid liefde: voor de hoofdpersoon, haar zelfgekozen familie en ook de stad Istanbul. Wat een plaatjes, ook van de gruwelijke dingen en nare situaties. Wat een alles.

Tequila Leila is dood. Vermoord. Behalve haar laatste tien minuten mogen we ook haar leven en haar beide families – bloed en liefde – ontmoeten. Een meisje dat opgroeit halverwege de twintigste eeuw in een klein dorpje, bijna in de knop gedingest voor ze kan bloeien, en dan nog Istanbul in. Waar ze leeft, overleeft, geeft. Het zou zonde zijn om meer te vertellen, alleen erover vertellen geeft mij al de neiging om het boek opnieuw te beginnen.

Het is een fragiel sprookje, een mozaïek van een levende stad (ook iets waar ik zo van houd, de stad als personage), een ode aan eigenheid. Bovenal zo mooi, zo goed, zo sprankelend prachtig.