Las Chicas del Cable

16 x 50 min.

Ik vind helemaal niets aan soaps. Het acteerwerk is te dik aangezet, er gebeurt veel te veel in één mensenleven, de muziek is ten aller tijden dramatisch (om nog maar eens te onderstrepen hoe erg het allemaal is), kom op met me.
Ik heb het Spaanstalige Las Chicas del Cable (telefoonmeisjes), zeker het tweede seizoen, Las_Chicas_Del_Cable_netflixals een gigantische python in één keer geïnhaleerd.

Groot voordeel van het taalverschil – mijn Spaans is lager dan middelbare-schoolniveau – is dat je niet full time kunt focussen op het acteerwerk; je bent tenslotte aan het meelezen. En als je niet meeleest, zijn er genoeg mooie mensen om naar te kijken, wat ook weer afleidt.

De serie draait om een groepje vrouwen in jaren twintig Madrid, en hun worstelingen met meer zelfstandigheid, ouderwetse ideeën, relaties, werk (vinden) en in het geval van het hoofdpersoon – een complete identiteit overeind houden. Zoals iedereen dat wel eens gebeurt. Geen idee hoe historisch correct het allemaal is, maar wel mooi, allemaal.

En vermakelijk, dus ook.

Las Chicas del Cable, Netflix 2017

The Hollow

10 x 24 min.

Ja, wat is dit dan nu weer? Om de zoveel tijd probeer ik een geanimeerde serie, omdat ik daar mee ben opgegroeid en fijne herinneringen aan heb terwijl ik tegelijkertijd niet die nostalgische meut met ‘vroeger was alles beter’ wil zijn. Om die reden is veel anime niet the hollow netflixaan mij besteed, maar er is meer animatie dan anime.

Onderdeel daarvan is The Hollow, een Canadese serie die nu op Netflix te vinden is. Het zijn dan wel tieners die in een vreemde wereld wakker worden zonder dat ze weten wie en waar ze zijn, het is zeker geen kinderachtige serie. Na een ietwat log begin, ontvouwt de serie in iets dat Dali-light genoemd zou kunnen worden; minotaurussen, poorten naar andere werelden, het zieke paard van de Dood en zo verder. Het is vreemd en soms een beetje eng, tot één van de hoofdrolspelers weer zijn rol als comedic relief invult.

Het unheimliche gevoel verdwijnt snel wanneer de clue bereikt is, en de serie wordt weer standaard zaterdagochtend-kindertelevisiemateriaal. Misschien hoef je de laatste aflevering niet eens te bekijken. Maar daarvoor … daarvoor is het best allemaal vermakelijk met een vreemd randje.

The Hollow, Netflix 2018

Good Girls

10 x 42 min.

Soms is Netflix lekker snel en dan hoef je niet te bedenken waar je de titel nu ook al weer van kent, maar zit je nog in de staart van andermans (meestal Amerikaans) enthousiasme en kun je gelijk meedoen. Oh ja, hier vond ik de trailers leuk van!

Good-Girls-Poster-NBCDrie vrouwen zitten in financiële problemen en besluiten dat dat het beste op te lossen is met een supermarkt overvallen. Daar zit nooit zo heel veel geld, maar genoeg om hen te helpen. Tsja, lijkt dat nu net een supermarkt van een gang te zijn! Vervolgens moeten de drie van alles doen om het geld terug te betalen.

Comedy dus, en grotendeels van de tijd ook om te lachen. Soms maakt Annie wel hele domme en vervelende opmerkingen en beslissingen, en er zijn genoeg stereotypes om af te strepen, maar stiekem lijkt iedereen er wel lol in te hebben, en dat is besmettelijk.

Groot voordeel is dat het merendeel van de grappen niet vrouwonvriendelijk is, en de drie hoofdrolspelers ook op verschillende manieren vrouw mogen zijn. Zit er bijna nog een feministisch tintje aan je zomers vermaak.

Good Girls, Netflix/NBC 2018

What If

98 min.

Also known as The F-Word. Online, anyway. Pretty clear why there was a name change, of course. The movie is based on a play called Toothpaste and Cigars, making this almost an Edge of Tomorrow situation.

what-if-movieIt took me a moment to get used to Daniel Radcliffe not just playing an adult, but also being the love interest. Harry Potter just sticks to someone, I guess. He’s a charming fellow though, even when playing a (bit of a) disgruntled loser. Wallace is a grumpy, single, medical school dropout who meets a great woman but oh no – she’s already got a boyfriend. Chantry tells him so from the start, and from time to time checks in to make sure that this is still all just a friendship. But no, not for Wallace, and what – if anything – should he do about it?

So instead of the super obvious plot line, What If keeps out on you for much longer. And when Wallace and Chantry get a bit dull in their will-they-won’t-they, at least you’ll have Allan and Nichole: Wallace’s best friend and his girlfriend. They’re weird and loud but most of the time more likeable than the main couple.

Situations push the story into a familiar direction, but it’s mostly quirky and light enough that you won’t mind much. It just makes it a romcom like the thousands that are already out there.

What If, Caramel Films 2013

De geniale vriendin

Vanochtend belde Rino.

Naar mijn idee is de meeste hype over Elena Ferrante (wie is het echt?) en haar boeken alweer voorbij, maar zoals wel vaker gezegd: soms lees ik het liefst gehypete media ver na de hype, zodat ik ze neutraal kan ervaren. Voordeel met boeken is dat ze dan ook makkelijker in de bieb verkrijgbaar zijn.

Ik ben nog steeds vrij van mijn TRL, en De Geniale Vriendin leek licht genoeg tussen wat ik net had gelezen en nog ging lezen. Plus dat het gewoon een titel was waarvan ik net genoeg wist om het te herkennen in de bibliotheekkasten.

Enfin, dit is pas het eerste boek uit een serie, maar ik vermoed dat de anonimiteit van de auteur flink heeft bijgedragen aan de hype. Want ja, men krijgt een eerlijk kijkje in naoorlogs Napels, armoe versus rijkdom, de rol van meisjes en vrouwen en hoe sommigen daar uit proberen te klimmen. De levens van Elena en Lila in fijn detail, met Napels als heel de wereld. Een variatie van afwijkende karakters komt langs, en het is allemaal makkelijk weg te lezen. Maar wat wordt er gelezen?

Met een mannelijke auteur was dit alles waarschijnlijk een Groots Literair Werk genoemd, waar deze boeken weer als pulp en vakantieverhalen worden genoemd. Er is weinig meer dan het opgroeien van de twee meiden, en in hun opgroeien zit protest tegen de rol van vrouwen, het gezin als bouwsteen van de samenleving, hoe (gebrek aan) geld verschillende soorten rijkdom in de weg zit. Het is een interessante en frustrerende blik op recente geschiedenis, maar het eindeloos meeslepende en verslavende heb ik niet ervaren. Voor wie dat wel doet: er zijn nog drie andere boeken.

De geniale vriendin,  Elena Ferrante, Wereldbibliotheek 2013

Spiderman Homecoming

133 min.

Ik had niet echt haast om deze te zien, want Marvel biedt toch elke zoveel maanden hetzelfde ‘nieuws’ aan. En dan ook nog een derde nieuwe Spiderman binnen vijftien jaar? Moh. Andermans enthousiasme wat betreft Marvel had me naar Ant-Man geleid, dus dat was ook weinig motiverend.

Spider-Man_Homecoming_posterMaar dan wil je high school comedy en oké Tom Holland (de derde Spiderman) doet het zo leuk en het is zaterdag, dus vooruit. Genoeg excuses.

Gelukkig slaan ze deze keer de spinnenbeet etc over, en mag Peter Parker in zijn eigen wijk bewegen en spelen. Want hoe tof dat superheld-zijn ook is, hij is een tiener. En deze keer is dat echt duidelijk: schoolreisjes, populariteitsstrijd, gala, huiswerk!

Ander pluspunt is de schurk. Geen cartoonish nick name en dubieuze motivatie, maar ‘gewone’ criminaliteit met een alien tintje door de (noodzakelijke) verbinding met eerdere Marvelfilms. En ook daar scoort deze film op, dat die verbinding eens niet door de strot wordt geduwd.

Alles waar ik zin in had dus, en dat voor een Marvelfilm.

Spiderman Homecoming, Marvel 2017

Grace & Frankie

52 x 30 min.

Ik schrijf deze review vooral om de paar mensen die deze show nog niet hebben gezien te laten weten dat het écht niet alleen ‘voor de (oude) vrouwtjes’ (en daarom suf en tuttig) is. Vooral omdat het niet in die hoek was geschoven als de rollen waren omgedraaid, en het twee oude mannen als hoofdpersoon waren. Grace_and_Frankie

Enfin, Grace & Frankie begint met twee bejaarde vrouwen die er achter komen dat hun mannen niet alleen homoseksueel zijn, maar ook al jarenlang in een affaire met elkaar zijn. Ze zijn te verschillend om al die jaren ook bevriend te zijn geweest, maar bij wie moet je dan terecht in zo’n situatie?

Het begint dus zo, maar door de seizoenen heen (vier), gaat het vooral over nooit te oud om te leren, vriendschappen, zelfstandigheid en familie. Eerst is dat comedy over hoe vreemd Frankie’s familie en hoe gevoelloos Grace’s familie is, maar daar blijft de show dus niet in hangen. Ontwikkelingen links en rechts, voor iedereen. Wat heel makkelijk tweedimensionaal had kunnen zijn en blijven, groeit zo’n groot hart dat je je er bijna zorgen om gaat maken (het blijven bejaarden, tenslotte).

Dus ja, dit is ook leuk en lief om te kijken zonder bij je ouders te scoren.

Grace & Frankie, Netflix 2015