Ruby Sparks

104 min.

For a long time I had absolutely no urge to watch this movie, even felt mildly offended about it. Writer creates a Manic Pixie Dream Girl that is all about him, she comes to life and he’s just so so in love with her. Blurgh, like we need more stories about how men can’t handle/view a woman as an independent person.

ruby sparks posterBut then. Then it showed up on lists of “Underappreciated Films” and people admitted to being pleasantly surprised and getting more than expected. And after Everything Before Us I maybe felt a little bit like an unconventional romance.

Well, that was just part of the movie. Even though writer Calvin promises to not write anything regarding to her as soon as she pops up in his life, it’s clear that this relationship isn’t equal. And instead of learning from that, and allowing her to develop, the ugly relational elements of control and paranoia pop up. There’s even hints of a thriller in this movie, suddenly.

Still, it feels like Ruby Sparks doesn’t want to rock the boat too much with questions about consent and control, ending on a bit of a lukewarm note. Did Calvin learn? We’re not completely sure.

Ruby Sparks, Fox Searchlight Pictures 2012

Stoker

99 min.

You don’t have to understand a movie to like it. I’ve been curious about Stoker for a while, stokerbut it leaving Netflix soon gave me the necessary urgency to finally watch it.

Stoker is one of those films in which the plot is almost a side project: it’s the actors and their surroundings that lift ‘mysterious man that influences bereaved family’ from it’s Lifetime/Hallmark risk.

It’s a film like an art piece: no clear hints on what to feel or what you should think about it. Is the stranger a monster or just evil, is India how she is because of her family or is her mother who she is because of India? Even after clues and climaxes there are still traces of insecurity: did all this really happen like this/that?

It leaves you with a slightly uncomfortable thrill, packaged in morbid prettiness.

Stoker, Fox Searchlight Pictures 2013

Waitress

108 min. 

A delicious little story about light at the end of the tunnel.

waitress_movie_poster
So many pies

The waitress from the title, Jenna, is stuck in a job and a husband. Her only reliefs are her colleagues/friends and her pies. Her pies may be her way out of this miserable life, but then a pregnancy blows up that option. Luckily there’s a love interest in the shape of her gynecologist, a grumpy old man that wishes her the best and her never stopping, pie creating mind.

The pies are shown beautifully, so better not start this movie hungry. There are definitely some things to frown upon, but as a (short) lesson about never giving up, recognising your self-worth and that friendship trumps romantic relationships, Waitress is tooth-achingly sweet for a lazy film watch.

Waitress, Fox Searchlight Pictures 2007

The Drop

107 min.

Fox Searchlight Pictures
Fox Searchlight Pictures

Mafia film zonder mafia? Is de persoon die we volgen wel de good guy? Is er een urgentie, een angst, een dreiging die we moeten voelen (behalve die over de gezondheid van de puppy)?

Zelfs het geweld in het verhaal van Bob, een werknemer in een ‘drop café’ (illegale geldopslag) is in kleine, bedompte uitbarstingen. Het café wordt beroofd en wie is idioot genoeg om dat te doen? Voeg een mishandelde puppy toe voor wat zachtheid, één die succesvoller is dan de half-relatie die Bob heeft met een opgegroeid probleemmeisje die niet uit haar slachtoffer rol komt.

The Drop vult niet netjes alle vragen in, maar blijft achter als droesem van een luidere, bralleriger film. Bijna hallucinerend over mensen die misschien wel helemaal niet goed, maar ook niet slecht zijn.

The Drop, Fox Searchlight Pictures 2014

Whip it

Fox Searchlight

111 min.

Een film die over een sport gaat waar veel mensen nooit van hebben gehoord maar rolschaatsen en kick ass vrouwen inhoudt (rollerderby).
Maar wat was ‘ie charmant. Eens niet geglazuurde locaties met Barbie-karakters, maar een geloofwaardig gat in Niemandsland met een (bijna) geloofwaardig  verveeld hoofdpersoon (het blijft wel Ellen Page, die ‘onbegrepen puber’ waarschijnlijk in haar slaap kan spelen) en verdraaid leuke bijpersonen.

Het verhaal: Bliss (Ellen Page) wordt door haar moeder steeds in schoonheidswedstrijden  ingeschreven, terwijl ze (want ze is een tiener) hartstikke anti is. Dan ontdekt ze rollerderby, doet auditie en wordt natuurlijk als nieuw talent gekozen.
De bad guy is een ander team, de love-interest zit in een bandje, de ouders weten er natuurlijk niets van af, het is allemaal gesneden koek.

Whip itis dan ook niet meer en minder dan levenslessen, lol en liefde in een origineler jasje dan normaal, waardoor het kijken er van een vermakelijke ervaring is. En zelfs het einde levert een kleine verrassing op, waardoor de film zeker een Boy meets girl en Coming of Age verhaal met een pluspuntje is.

Whip it, Paradiso 2009