Rabid:

Ours is a domesticated age.

Niet voor tijdens het eten.

Wanneer je non-fictie wilt lezen hoeft dat niet per se een (auto)biografie te zijn, natuurlijk. Rabid gaat over rabies, de verspreiding er van, de mythologie er omheen en het gevecht er tegen. In (ranzig) detail.

Vooral het geschiedkundige deel biedt veel informatie, en connecties naar zowel vampieren en weerwolven en hun bijbehorende mythes zijn onsmakelijk maar interessant. Het wordt alleen later in het boek langzaam in de herhaling valt, en vaker terug grijpt naar eerder genoemde feiten dan nodig in een boek van plus minus 300 pagina’s.

Het is dus het soort non-fictie dat je naast een ander boek leest, af en toe een hoofstuk. Op die manier leer je over de ziekte zonder je af te vragen waarom het al zo bekend klinkt.

Rabid: A Cultural History of the World’s Most Diabolical Virus, Bill Wasik & Monica Murphy, Penguin Books 2012

The Heat

123 min.

Het is toch net een iets ander cliché als het vrouwen zijn. Deze film had net zo makkelijk dertien in een dozijn kunnen zijn met Seth Rogen/James Franco, The Rock/Kevin Hart, of een ander mannelijk koppel uit de Jude Apatow stal. Buddy cop comedy met mannelijke buddies, natuurlijk! Maar deze keer dan dus niet. Met twee vrouwelijke hoofdrolspelers.

the heat posterDie allebei ook twee grote clichés spelen. De ene is uptight, een kenau workaholic waar niemand mee kan/wil samenwerken, de ander is te aggressief, te aso, en niemand wil/kan met haar samenwerken. Dan is er ook nog een plot van “niemand gelooft ons/iedereen werkt ons tegen/alleen wij kunnen dit redden” en de bingokaart van clichés is compleet.

Gelukkig is het grappig, zelfs wanneer het banaal en fout is en iets te lang duurt. Door de clichés waardoor je weet wat je kunt verwachten, maar ook omdat Bullock en McCarthy zo’n lol schijnen te hebben. Het kan dus best wel een keertje, vrouwen in de hoofdrol.

The Heat, Twentieth Century Fox 2013

Beautiful Ruins

The dying actress arrived in his village the only way one could come in directly – in a boat that motored into the cave, lurched past the rock jetty, and bumped against the end of the pier.

Wist ik bij Fates and Furies niet hoe ik mijn onder-de-indruk-heid moest overbrengen, weet ik nu niet hoe dit boek als ‘goed maar teleurstellend’ uit te leggen. Het lijkt wel een beroep, dat recenseren.

Beautiful Ruins werkt van veel mysterie (wat zijn de verbanden tussen deze mensen, waarom leven ze (niet) op deze manier, wie is de vader) netjes alle lijntjes af tot alles duidelijk is. Bijna te duidelijk dus, want zo verandert zwoel avontuur in “verkeerde tijd, verkeerde plaats, verkeerde persoon”. Een kater van een boek, verdorie.

Misschien had ik moeten onthouden dat het mij aangeraden was als een ‘summer read’, net meer om het lijf dan de aanraders van Cosmopolitan. Maar het zette zo hoog in!

Beautiful Ruins is dus best te lezen en fijn vermakelijk. Houd de verwachtingen alleen laag.

Beautiful Ruins, Jess Walter, Harper Collings 2012

Everything Before Us

99 min.

Dat was nog eens een leuke verrassing. Ik koos de film uit voor het plot en het gebrek aan blanke mensen (het zal toch niet zijn dat alleen blanken romances op film meemaken?) en bleef voor de zachte, squishy gevoelens dat het mij gaf.

everything_before_usDeze film speelt zich af in een VS waarin de overheid zich met relaties bemoeit. Een gezonde relatie geeft een hogere score, die weer helpt met huren, solliciteren, enzovoorts. Een relatie die voor 12 maanden wordt afgebroken, of vol problemen, kan de score omlaag brengen. Everything Before Us volgt verschillende mensen in relaties en de impact die de score en de serieusheid er van er op hebben.

Gelukkig zijn mensen mensen en zijn emoties en gevoelens niet aan een beoordelende leiband te leggen. Zonder realiteit uit het oog te verliezen (want niet elke relatie werkt nu eenmaal), wordt het een heel lief en zacht filmpje over de liefde.

Everything Before Us, Wong Fu Productions 2015

Slade House

Whatever Mum’s saying’s drowned out by the grimy roar of the bus pulling away, revealing a pub called The Fox and Hounds.

Krijgt die man het toch maar mooi voor elkaar om van één gegeven een boek te maken. Er gebeuren Vreemde Dingen in een Vreemd Huis, door de jaren heen. Elke negen jaar, en de lezer mag mee kijken.

Niet Mitchell’s sterkste (ik ben een fan), maar zijn stijl en controle over dat waar je zo lekker kippenvel/shivers down your spine van krijgt, zorgen er toch voor dat je je niet helemaal bekocht voelt. Er is toch weer mysterie en mythologie en dat wat ik het Kippenvel?! einde noem: is het nu echt goed afgelopen of zijn we in slaap gesust?

Het voelt een beetje als een tussendoortje van de auteur, en kan dan zo ook als het beste beschouwd worden. Niet voor de eerste ontmoeting, maar voor de (passieve) fan.

Slade House, David Mitchell, Alfred A. Knopf 2015

A Window Opens

I drag my suitcase out from under the bed and start packing.

Eentje die niet op De Lijst stond maar mijn aandacht trok met de cover en blurb ‘voor fans van Where’d You Go, Bernadette‘. Daar ben ik het maar een heel klein beetje mee eens, trouwens. De kaftkleuren komen nog het meest overeen. A Window Opens is voor fans van boeken, lezen en vrouwelijke karakters die het wagen menselijk te zijn.

Voor Alice (eind dertig, man, drie kinderen, part time baan) gaat alles heel redelijk, tot er voor financiële redenen een nieuwe baan gevonden moet worden. Eerst lijkt de perfecte gevonden te zijn, en snel ook. Vervolgens beginnen andere categoriën in haar leven uit elkaar te vallen.

Dit is geen boek anti-werkende moeders of een lofzang voor minder werken en meer leven. Dit is Alice’s verhaal en zij leert wat wel en niet voor haar werkt. Met en lekkere sneer naar nieuwe start-ups die altijd boeken lijken te haten.
Het is chick-lit zoals elk navelstarend manspersoonboek dude-lit is, hier zijn de karakters alleen (veel) beter ingekleurd dan bij de zwakkeren in het genre. Alice lives and learns, en al zijn het geen mindblowing lessen, ze zijn wel van het soort dat niet vaak genoeg herhaald kan worden.

Een fijn boek gewoon, klip en klaar.

A Window Opens, Elisabeth Egan, Simon & Schuster 2015

De voddenkoningin

Ik ben niets meer dan het ongewenste gevolg van de verjaardagsborrel die mijn moeder in het café ging halen op de dag dat ze achttien werd.

Nog een fijne Nederlander, maakt de afstand de liefde echt sterker?

Het is niet aan me te zien, maar ik kan kleding – goed, mooi, spannend, knap gemaakt, zeer waarderen. Bijna alleen voor de liefdevolle, precieze omschrijvingen van kledingstukken is dit boek het lezen al waard.

Maar er is meer. Koko’s levensverhaal is een geschiedenisboek, een familiedrama, een feministisch pamflet. En dat allemaal zonder ook maar één moment taai of nukkig te worden. Saskia Goldschmidt schrijft op een stevige maar luchtige manier, met ruimte voor woorden en eigen ideeën en beelden van de lezer. Het is een visuele pracht, verfilming niet nodig. Die zou alleen maar afbreuk doen aan de sprankel.

Boek of ebook vinden dus, en genieten.

De voddenkoningin, Saskia Goldschmidt, Cossee 2015