Dietland

It was late in the spring when I noticed that a girl was following me, nearly the end of May, a month that means perhaps or might be.

Gods, I wish that this would be mandatory reading for male teenagers. Okay, any teenager. Why? Because it hits home with several hammers the fact of diet culture and how women are viewed in society. I know, but so many still don’t, and it’s best to get them as young as possible.

Is this is an activist story? Is showing reality activist? Protagonist Plum is fat, and have been working almost her entire year to not be it. She’s not living, she’s functioning until she can live as a skinny person, a normal person. Things are changed around when someone reaches out to her.

Simultaneously, violence acts against male rapists and abusers happens. People are confused, shocked, motivated, because whenever do men get what’s coming for them? Maybe a few trigger warnings are at place here: Sarai Walker doesn’t avoid descriptions of said acts.

The comedy tag is mostly for the laughing in disbelief you might do. Because yes, they’re right, and yes, it’s really this stupid. Or maybe you just have to laugh to prevent from getting angry for the entire time of reading it. You wouldn’t want to be considered unfuckable, after all.

Dietland, Sarai Walker, Houghton Mifflin Company 2015

Hotel Honolulu

Nothing to me is so erotic as a hotel room, and therefore so penetrated with life and death.

Ik wilde al langer een boek van Theroux lezen omdat hij ‘de vader van’ is en omdat ik nog nooit een negatieve recensie over zijn werk heb gelezen (dit kan natuurlijk ook zijn  omdat ik te weinig recensies lees). In de bibliotheek was zijn aanbod in fictie makkelijker bereikbaar dan zijn non-fictie, liet ik mijn ogen de keuze maken (een leuke, kleurrijke cover) en ging ik voor Hotel Honulu.

De hoofdpersoon is een man van middelbare leeftijd, een schrijver, die zowel zijn gezin als zijn schrijven in Engeland achter heeft gelaten en nu hotelmanager is in Hawaii. Vooral in naam, want de eigenaar is zéér aanwezig en zijn personeel is beter op de hoogte van wat er aan de hand is dan hij. Hij bezwangerd een jongere vrouw omdat hij té opgewonden raakt door het geluid van seks in de kamer boven hem. Pas veel later blijkt dat het geen seks was, maar een hotelgast die zijn eigen doodskist aan het bouwen was.

Hotel Honulu is grotendeels een collectie van vreemde gasten, met op de achtergrond de hotelmanager, die vaker de toeschouwer dan de actieve participant is. Soms twijfelt hij, maar het is duidelijk dat hij het wel mooi vindt, dit rond dobberen.

Dit navelstaren is altijd een risico en kan snel vervelend worden, maar omdat het zo vaak wordt afgewisseld met exotische gasten en vreemde situaties, zal het niet veel meer dan “Wat een stumperd” oproepen.

Hotel Honolulu, Paul Theroux, Houghton Mifflin Company 2001