Mary, Mary

It was a Saturday night and Mary Ryan had a hot date with Mrs. Aucoin.

Mary, Mary, Lesley Crewe, Nimbush Publishing Limited 2016

Meestal houd ik de regel ‘gelezen in Engels = geschreven in Engels” aan, maar dit was zo’n vreemde verzameling van woorden dat het voelt alsof ik mijn verwarring hierover het beste in het Nederlands kan uitdrukken.

In Mary, Mary is de hoofdpersoon eens niet het zwarte schaap maar het witte schaap. Ze is te geduldig, te vriendelijk en haar moeder en grootmoeder maken daar misbruik van. Volgens de blurb ~gebeurt er iets~ waardoor dat allemaal verandert; en daar kijk je ook snel naar uit met die snertkarakters. Fijn zo’n twist, maak het maak naar en miserabel.

Alleen – dat gebeurt maar niet. Situaties veranderen, maar de grote HAPPENING komt maar niet. Het verhaal wordt meer absurd en de tweederangs karakters krijgen meer ruimte, terwijl ons dat helemaal niet boeit want die hebben allang bewezen dat ze dat niet verdienen.

In één ruk las ik de laatste 100 pagina’s: er moet vast iets zijn wat dit allemaal bij elkaar gaat brengen. Neen. Het wiebelt alle kanten op als een slordig geschreven telenovela. Geven we om Mary? Om haar familie die door omgeving en situatie gevormd zijn? Of moeten we het allemaal maar snel vergeten?

Enige zonde vind ik dat ik niet meer kan herinneren waarom dit op mijn TBR lijst stond. Hoe kwam ik er op?