Spider-Man: Into the Spider-Verse

116 min.

Holy shit, those 116 minutes are stuffed to the brink with an amusement park for your eyes. I don’t think 3D has ever been more fitting (I never finished Avatar), nor has the use of and swapping between different styles looked so seamless. Damn, do believe the hype.

Marvel SonyBecause it’s another Marvel, isn’t it? Especially, another Spider-Man, isn’t? Like there aren’t enough movies about the guy? Especially especially because they always use the same guy (Peter Parker), even though there are so many Spider-People to pick from.

Guess what this movie does.

Of course everyone knows the story of Spider-Man, so they turn it into a joke (a slightly too long one, but I’ll excuse it). There’s parallel dimensions and just a few life lessons and fun and so many visual stunners. My eyes honestly had to get used to all the attention, detail and movements. And the soundtrack! I believe that the last time I left a superhero-showing this pumped and satisfied to be Black Panther. Come to think of it, is there a Black Panther-Verse?

With the one slightly too long ongoing joke being the only minor fault I can find, I’d definitely recommend you to go watch this. And yes, in 3D as well.

Spider-Man: Into the Spider-Verse, Sony 2018

Spiderman Homecoming

133 min.

Ik had niet echt haast om deze te zien, want Marvel biedt toch elke zoveel maanden hetzelfde ‘nieuws’ aan. En dan ook nog een derde nieuwe Spiderman binnen vijftien jaar? Moh. Andermans enthousiasme wat betreft Marvel had me naar Ant-Man geleid, dus dat was ook weinig motiverend.

Spider-Man_Homecoming_posterMaar dan wil je high school comedy en oké Tom Holland (de derde Spiderman) doet het zo leuk en het is zaterdag, dus vooruit. Genoeg excuses.

Gelukkig slaan ze deze keer de spinnenbeet etc over, en mag Peter Parker in zijn eigen wijk bewegen en spelen. Want hoe tof dat superheld-zijn ook is, hij is een tiener. En deze keer is dat echt duidelijk: schoolreisjes, populariteitsstrijd, gala, huiswerk!

Ander pluspunt is de schurk. Geen cartoonish nick name en dubieuze motivatie, maar ‘gewone’ criminaliteit met een alien tintje door de (noodzakelijke) verbinding met eerdere Marvelfilms. En ook daar scoort deze film op, dat die verbinding eens niet door de strot wordt geduwd.

Alles waar ik zin in had dus, en dat voor een Marvelfilm.

Spiderman Homecoming, Marvel 2017

Black Panther

135 min.

I’ve had Jidenna’s Long Live the Chief stuck in my head ever since leaving the theater for the Black Panther showing, and I think that could give you a bit of a clue about the film and how it leaves you. Assuming you don’t hate superhero movies, and aren’t racist or sexist. P.S.: the song isn’t in the film, the soundtrack is cool and fitting (either way).

Black Panther film posterThe character of Black Panther has been shortly introduced in previous Avengers/Marvel movies, but finally he and his country get their own movie. Which of course comes with a moderately interesting villain, love interest, family issues and hardships he has to work through.

But, and here where it turns out not to be a black Captain America; the director doesn’t take one step back on the blackness and African-ness of it all. It’s in the music, it’s in the accents, it’s in the attitude; for once there’s a story in which an African people are by far the superior ones. With special mention to all the women that are allowed in the spotlight, showing all the things they can do without needing (the leadership of) men.

So even though it’s still a Marvel movie in many more colours, it’s cooler and feels less plastic. And the soundtrack, that soundtrack.

Black Panther, Marvel 2018

Luke Cage

13 episodes, 50 min.

Another Netflix Marvel cooperation? Of course, as long as people watch it.

marvel-luke-cage-posterWas Jessica Jones special because we finally got a female character, this time Marvel goes off the beaten path with a black main character. Heck, the absolute majority of the cast is black, which must have had some people worried about sell-ability. Is the blackness (the surroundings, the cast, the subjects mentioned) the problem of the show? No, it isn’t.

Then what is? The length, and the main actor. As stoic, almost-invisible stubborn hero, Mike Colter is doing fine, but he is surrounded by too much talent to not escape comparison. As usual, the less focus on the main guy, the better.
This season is thirteen episodes, while it would have been tighter and more exciting if it would have ended after episode eight. Now we get a load of new villains that need to provide a cliffhanger that’s just too weak. This has been a problem with the other Marvel Netlix shows as well.

The ladies steal and save the show. Alfre Woodard, Rosario Dawson, Simone Missick and those in smaller parts show that a female part can be more than mother, Maria and whore. For once, I can say that you can pick a Marvel project for the women.

Luke Cage, Marvel 2016


26 afleveringen, 50 min.

Zoals eerder al genoemd: Marvel stopt niet. De samenwerking met Netflix gaat ook lekker en na eindelijk eens een project met een vrouwelijke hoofdrol (AKA Jessica Jones) mag Matt Murdock aka Daredevil alweer voor een tweede seizoen opdagen.

Daredevil_Season_2_netflixEn net zoals in seizoen 1 is de show het vermakelijkst wanneer het titelkarakter niet te veel ruimte krijgt. Charlie Cox is charmant, maar Matt Murdock kan nogal piepen en zeuren, met daar bovenop een martelaarscomplex. Gelukkig zijn er nieuwe toevoegingen Frank Castle en Elektra en doen van de oudgedienden vooral Foggy en Claire hun best. De schrijvers hebben deze keer zelfs aan de invulling van (love interest) Karen gedacht.

Maar toch: het blijft comic book super hero materiaal. Je mist er niks aan, je kunt er best door vermaakt worden. Het is een Netflix Original, dus als het goed is kan iedereen erbij.

Daredevil (Season 2), Marvel 2016


117 min.

Marvel won’t stop (as long as they’re making millions). This time’s turn is for a white, male anti-hero, to stay close to what they’re most comfortable with.

ant-man-marvelAs usual, the viewer gets a quick update about everything connects (Stark, again), before jumping in with violence, jokes, and the right guy at the wrong time.

But this time that guy is Paul Rudd, and he’s very probably the film’s saviour. Always easy in charming everyone on and off screen, he’s the guy that allows to be beaten up, insulted, taken from his daughter and being used as a pawn while becoming the one you root for.

Yes, there is a story about an evil pupil and another amazing yet terrible weapon. But neither evil nor good comes out particularly enchanting. It’s the CGI ants that steal the scene when Rudd doesn’t.

Marvel acted like this movie was a risk to make, but there’s really not a lot of difference with Iron Man or Captain America. Don’t worry, in the end our unlikely hero/underdog will make it. And yet we keep watching. Because of the people involved, because of it looked, because of the need for brainless entertainment. And a very well-trained, half naked Paul Rudd. At least this time.

Ant-Man, Marvel 2015

Agent Carter

40 min. 8 episodes

Marvel works hard to take over every traditional medium. There’s a stark difference between their Netflix and regular cable work. Daredevil was alright, Jessica Jones was quite alright. Agents of S.H.I.E.L.D was so bad that it put me off trying the other main cable show Agent Carter for little less than a year.

agent carter marvelAgent Carter is Peggy Carter, Captain America’s love interest in his first movie. This means the show is set close after the Second World War, and the times’ sexism is a large part of the villains offered. For the rest there’s the plot: Howard Stark needs his name cleared, a load of (nameless) bad guys are stealing his stuff and Stark’s butler – Jarvis – helps Carter out and offers comic relief.

It’s breezy, silly fun, but the biggest difference with those other agents is that nothing feels like cardboard. The actors try, the actors have fun. And with (just) eight episodes, it’s easy to join in.

Agent Carter, Marvel ABC 2015

The Wolverine

125 min.

Dit voelde niet echt als een Marvel film. Mensen die stripheldmoe zijn, maar wel hun shot actie willen, kunnen dus zonder problemen naar The Wolverine. Als het geen punt is om te kijken naar een man die klauwen tussen zijn knokkels heeft en zichzelf kan genezen, natuurlijk.

Twentieth Century Fox

In The Wolverine zit Logan in een existentiële crisis. De vrouw waar hij van hield is dood, de X-Men zijn een zooi, hij heeft geen doel in zijn leven en zelfs al zou hij er een einde aan willen maken, dat lukt niet. Yukio, een Japanse jonge vrouw (eigenwijs en een supervechter) komt hem halen omdat een oude vriend afscheid wilt nemen en daar beginnen de problemen.

Het was een opluchting dat de aanwezige Japanners geen moment in de karikatuurhoek worden gezet (zeg ik als Europeaan), de actie was mooi en afwisselend (vooral de scènes van Yukio) en vooruit, er was vast wel een reden voor de romance (een flinterdunne). Het jammerste vond ik wel dat de slechteriken compleet uit de lucht kwamen vallen. Er is geen enkele motivatie en indrukwekkend of spannend zijn ze ook niet.

The Wolverine loopt lekkerder dan zijn voorganger, maar blijft ver uit de buurt van Marvel’s X-Men en X2. Ze zullen het toch wel blijven proberen.

The Wolverine, Twentieth Century Fox, 2013

The Avengers

143 min.

Ik heb eens een fatsoenlijke reden om in het Nederlands te recenseren. De Amerikanen kunnen de film pas vanaf vandaag kunnen zien en het zo flauw is als de verrassingen verpest worden (alhoewel: het is een superheldenfilm, hoe verrassend kan het zijn?).  Dat gezegd hebbende ..hieronder worden dus gebeurtenissen uit de film genoemd.

Continue reading “The Avengers”