Fitness Junkie

“I can’t believe you ordered that.”

This gives you much more to think about than you might expect looking at the cover and summary. All that, and some fun and heart!

Main character Janey is told by her friend and business partner Beau that she’s getting fat and that he can’t have that. Because of their toxic relationship, she just doesn’t laugh in his face, but attempts to change her “fat” body. Probably also because he doesn’t want her in the office until things change; it’s that kind of toxic relationship.

What follows is all kinds of exercise someone with less free time on their hands probably couldn’t come up with. This happening in New York City makes the divide between satire and reality quite thin sometimes.

But the best part is probably how much Janey discovers about herself, her body and how society views it. How she starts to have fun with food, dating and exercise (all is that one based on dodgy ground). Maybe you’ll be motivated to start exercising, but have at least your take away from this novel be that it’s your body and your decisions.

Fitness Junkie, Lucy Sykes & Jo Piazza, Doubleday 2017

Early Man

89 min.

Mum and I always like to support whatever Aardman produces. It’s not just super recognisable English fun, it’s about the endless effort they put into their claymation (clay animation).

Early-Man-character-posterEarly Man is quite … muted, though. Few laughs, and although I understand that you can’t have things look very refined or play word jokes in the back because it being prehistoric surroundings, the humour was noticeably sparse. While cave men playing football to keep their surroundings sounds like something that could be idiotically funny, doesn’t it?

The other thing I wondered about was why the bad guys had German and French (sounding) accents.

It’s fun to recognise Aardman elements (the pet is smarter than the owner, the villain overruled by a woman, spunky female character), but if you want claymation, I’d recommend watched Shaun the Sheep (again).

Early Man, Aardman 2018

Cool Runnings

98 min.

Met films lijk je veel meer soorten klassiekers te hebben dan met boeken. Cult, per genre, per regisseur of per acteur. Cool Runnings heeft geen Oscars gewonnen en wordt misschien niet op de filmacademie behandeld, ze staat zeker bekend als bijzonder. En ze stond al heel lang op mijn To Watch lijst. Het gaat verdorie over een Jamaicaans bobsleeteam.
Walt Disney Pictures
Walt Disney Pictures
Derice is een sprinter, maar door een stom ongeval is hij niet gekwalificeerd voor de Olympische Spelen. Na een geïnspireerd moment met een ex-bobslee trainer, begint hij aan het samenstellen van een team en een training.
Natuurlijk is er veel onbegrip en hoon, tegenslag en teamleden die elkaar niet uit kunnen staan. En natuurlijk (het is de Disney-versie van het waargebeurde verhaal) zijn er wijze levenslessen en een happy ending.
Maar van begin tot einde is er zoveel lol dat het allemaal niet uit maakt.
Cool Runnings, Walt Disney Pictures 1993

The Art of Fielding

Schwartz didn’t notice the kid during the game.

De menselijke kant van een sport en van een sporttalent. Voor een boek over een sport waar ik helemaal niks mee heb (baseball), wist het mij toch erg te boeien. Wat zeg ik, het eerste een/derde deel verslond ik als mogelijk favoriet van de maand.

Het basisgeven is als een sportfilmcliché: zielig mannetje heeft een gigantisch sporttalent. Coachfiguur met minder talent bemoedert hem tot het beiden opbreekt. Oh jee. Maar Chad Harbach racet snel voorbij het sentiment en het underdog cliché; dit zijn mensen en zo zullen ze opgeschreven worden. Zo’n talent is geweldig, maar dat betekent niet dat zijn rest van zijn leven een succes is. Dat betekent niet dat heel zijn directe omgeving  ineens door God geraakt is en een fijn leven ontwikkelen.

Daarnaast is het talent Henry niet heel de tijd de hoofdpersoon. Nadat hij uitgebreid is geintroduceerd (en al over zijn talent begint te struikelen), wordt er ruimte gemaakt voor de mensen die hij direct en indirect raakt door zijn spel. Het leven in en om een universiteit en haar sportteam wordt driedimensionaal door de mensen die er onderdeel van zijn.

The Art of Fielding heeft een kleine inzinking na de eerste 33 procent, maar blijft zeker sterk genoeg overeind om voor de niet-baseball liefhebber een aanrader te zijn.

The Art of Fielding, Chad Harbach, Little Brown and Co 2011

Les Arbitres

Zonder scheidsrechters zijn sportwedstrijden niet mogelijk. Dat betekent niet dat scheidsrechters welkom zijn, juist het tegendeel. De documentaire Les Arbitres volgt scheidsrechters van FIFA, een wereld waar in elke voetballer een ster is (ook wanneer hij niet zulke nette dingen op of buiten het veld doet), maar waar de scheidsrechters doodsbedreigingen krijgen.

De documentaire speelt rondom het EK van 2008 en volgt een groep scheidsrechters op het veld en achter de schermen.

Entre Chien et Loup

Vooral op het veld zorgt voor interessante beelden, omdat de kijker meeluistert naar alles dat de scheidsrechters tegen elkaar maar ook de voetballers  zeggen. Achter de schermen toont aan dat scheidsrechters (waarvan één zelfs met de dood wordt bedreigd door de Poolse premier) toch ook echt maar gewoon mensen zijn met families en gevoelens.

Dit maakt het ook voor de niet-voetbal-liefhebber interessant. Het is een kijkje in een wereld die normaal niet voor de buitenstaander toegankelijk is, een klein tipje van de sluier. Niks wereldschokkends, maar voor de nieuwsgierigen, de geïnteresseerden en de mensen met veel tijd en een neus voor documentaires: gewoon even kijken.

Les Arbitres,   Entre Chien et Loup 2009