Bad Times at The El Royale

141 min.

Wat is het toch met films die niet weten wanneer ze moeten stoppen? Bad Times at The El Royale is heel lang vermakelijk (op een vervreemdende en absurde manier, verwacht geen haha-comedy), maar dan blijven scènes naar het einde toe ineens maar duren en duren. Zet die schaar er toch eens in.

Bad Times at the El RoyaleEen hotel in de jaren zestig met wat vreemde trekjes en nog vreemdere gasten. Klinkt als horror en is het ook een klein beetje, maar doordat elke gast zijn/haar moment krijgt, is het te fragmentarisch om echt spanning op te bouwen. En wanneer de slechterik er is, duurt het dus allemaal net iets te lang (zie vorige alinea).

Had de film iets meer verschoven naar de achtergrond van het hotel dan naar de kartonnen slechterik die te weinig verbinding heeft met de andere gasten. Gaat dit over de onschuldigen die hoe dan ook gewond zullen raken? Hoe ziek de wereld is? Of was er helemaal geen les, en alleen de six pack van Chris Hemsworth?

Bad Times at The El Royale, Twentieth Century Fox 2018

The Rocky Horror Picture Show

101 min.

Wat een vermakelijke idioterie. Dit is een voordeel van films over boeken: wanneer je klassiekers (en ik gebruik het woord losjes) wilt uitproberen, gaat dat met film vaak een stuk vlotter.

TRHPS posterIn het geval van The Rocky Horror Picture Show ben je in anderhalf uur klaar, plus misschien een half uurtje om te verwerken wat je gezien hebt, en of het wel een film te noemen is en niet een soort kunstinstallatie.

Want een lief, onschuldig stel krijgt autopech en komt terecht in een duister kasteel waarin iemand (iets?) tot leven wordt gebracht door een zingende travestiet (maar eigenlijk zingt iedereen wel regelmatig). Soms helpen die liederen met verduidelijking, maar het is vooral show voor Dr. Frank-N-Furter, en die steelt hij ook meerdere keren.

Voor een film uit 1975 zit er geen moment iets oubolligs of ouderwets bij, het is gewoon idiote lol waarbij je vooral niet te veel moet nadenken. Aan de ene kant wil ik meer weten van deze vreemde types, aan de andere kant ben ik vrij zeker dat je dan de vreemdsoortige magie ontmantelt. Die tag line is er voor een reden, tenslotte.

The Rocky Horror Picture Show, Twentieth Century Fox 1975

The Heat

123 min.

Het is toch net een iets ander cliché als het vrouwen zijn. Deze film had net zo makkelijk dertien in een dozijn kunnen zijn met Seth Rogen/James Franco, The Rock/Kevin Hart, of een ander mannelijk koppel uit de Jude Apatow stal. Buddy cop comedy met mannelijke buddies, natuurlijk! Maar deze keer dan dus niet. Met twee vrouwelijke hoofdrolspelers.

the heat posterDie allebei ook twee grote clichés spelen. De ene is uptight, een kenau workaholic waar niemand mee kan/wil samenwerken, de ander is te aggressief, te aso, en niemand wil/kan met haar samenwerken. Dan is er ook nog een plot van “niemand gelooft ons/iedereen werkt ons tegen/alleen wij kunnen dit redden” en de bingokaart van clichés is compleet.

Gelukkig is het grappig, zelfs wanneer het banaal en fout is en iets te lang duurt. Door de clichés waardoor je weet wat je kunt verwachten, maar ook omdat Bullock en McCarthy zo’n lol schijnen te hebben. Het kan dus best wel een keertje, vrouwen in de hoofdrol.

The Heat, Twentieth Century Fox 2013

Ever After

121 min.

Van sommige films neem je gewoon aan dat je ze vast wel eens gezien hebt. Voor mij is één daarvan Ever After: A Cinderella Story. Nineties, romantische comedy? Drew Barrymore? Vast! Nou niet dus. Gelukkig is dat nu eindelijk recht gezet.

ever-after-a-cinderella-story-movie-poster-1998Ever After is weer een versie van het Assepoester-sprookje, maar deze keer met extra ruggegraat. Schoonmoeder Anjelica Huston (altijd fijn om te volgen) doet het er maar mee. En daar doet ze haar best voor ook, met dochters/stiefzussen als ammunitie en collateral damage.

Zo valt het heel mee met de mierzoetigheid en wijze levenslessen en is de film niet meer en niet minder dan een aandoenlijk plezier om naar te kijken.

Ever After: A Cinderella Story, Twentieth Century Fox 1998

The Book of Life

95 min.

There’s two points of critique from me, for this movie. One: why wasn’t it entirely drawn like some scenes and the credits. Two: if this is a Mexican based story, why were the voice actors of the main characters not Mexican?

book of life poster 20th century foxBut if you want a shot of colour, life and love on a gray (winter’s) day, The Book of Life is definitely for you. Sometimes it feels like an animated version of Moulin Rouge, with the use of pop songs and references. It once again shows that how you dress a story, any story, is a large part of the appeal.

Two boys and one girl are the best of friends, they grow up together. But both are in love with the girl, and supernatural creatures use them as pawns for their entertainment. What will happen, who will survive, who will she choose? And why does the Land of the Remembered look so awesome?

Visit for the looks of things, stay for the happy feeling it will leave you with.

The Book of Life, Twenty Century Fox Animation 2014

The Wolverine

125 min.

Dit voelde niet echt als een Marvel film. Mensen die stripheldmoe zijn, maar wel hun shot actie willen, kunnen dus zonder problemen naar The Wolverine. Als het geen punt is om te kijken naar een man die klauwen tussen zijn knokkels heeft en zichzelf kan genezen, natuurlijk.

Wolverine
Twentieth Century Fox

In The Wolverine zit Logan in een existentiële crisis. De vrouw waar hij van hield is dood, de X-Men zijn een zooi, hij heeft geen doel in zijn leven en zelfs al zou hij er een einde aan willen maken, dat lukt niet. Yukio, een Japanse jonge vrouw (eigenwijs en een supervechter) komt hem halen omdat een oude vriend afscheid wilt nemen en daar beginnen de problemen.

Het was een opluchting dat de aanwezige Japanners geen moment in de karikatuurhoek worden gezet (zeg ik als Europeaan), de actie was mooi en afwisselend (vooral de scènes van Yukio) en vooruit, er was vast wel een reden voor de romance (een flinterdunne). Het jammerste vond ik wel dat de slechteriken compleet uit de lucht kwamen vallen. Er is geen enkele motivatie en indrukwekkend of spannend zijn ze ook niet.

The Wolverine loopt lekkerder dan zijn voorganger, maar blijft ver uit de buurt van Marvel’s X-Men en X2. Ze zullen het toch wel blijven proberen.

The Wolverine, Twentieth Century Fox, 2013

The Darjeeling Limited

91 min.

Drie uit elkaar gegroeide broers die samen een treinreis door India ondernemen. Alle drie rare snuiters die sociaal onaangepast zijn en waarvan twee van de drie het liefst ergens anders willen zijn. Dit, gecombineerd met de vreemde situaties en kleurrijke omgeving, had makkelijk een flauw, absurd filmpje kunnen worden. In plaats daarvan is het een helder en schitterend familieverhaal.

20th Century Fox

Het is – buiten het hoge niveau van raar- een feest van herkenning. De oudste kan het niet laten om alles te regelen en iedereen onder controle te houden, de jongste wordt als pion gebruikt en de middelste probeert steeds er tussen uit te knijpen en zijn privacy te behouden. Het eerste deel van de film doen de jongste twee ook hun best om onder de reis (die hun oudste heeft georganiseerd om ‘dichter bij elkaar te komen’) uit te komen.
Daarna wordt langzaam duidelijk dat ze wel allemaal hun Wijze Levensles zullen leren en dichterbij zullen komen, maar dat gun je ze zelfs. Vooral omdat het op een vermakelijke manier wordt geserveerd en die locaties en kleuren toch, daar kan elke zuurpruim van opvrolijken.

Perfect voor tussendoor snacken dus, The Darjeeling Limited.