Knock down the House

87 min.

Aan de ene kant helemaal geweldig hoe rah-rah! je wordt van deze documentaire want potverdorie wat zijn deze mensen goed bezig om de (politieke) wereld te veranderen. Aan de andere kant pijnlijk in hoeverre dat nog nodig is, omdat de bestaande politici vastgegroeid zitten tussen lobby en eigen belang.

Knock down the House posterDeze documentaire is niet alleen over Alexandria Ocasio-Cortez, ook al wordt haar naam en beeltenis gebruikt om de aandacht te trekken. Het gaat hier om grass-roots, om de mensen (meestal vrouwen) die er helemaal genoeg van hebben dat zij op geen enkele manier vertegenwoordigd worden in de politiek. Er zitten karakters tussen die zo verdomde inspirerend bent dat je je afvraagt waarom ze niet al [x aantal] jaar in een functie zitten waar ze de wereld ook kunnen verbeteren. Nou, dat legt de documentaire ook fijntjes uit.

Je hoeft heel weinig van Amerikaanse politiek te snappen of interessant te vinden om deze documentaire te waarderen; het gaat hier om verandering vanaf de bodem. Hier in Nederland heeft men de mond vol van elite – deze docu laat zien op welke manier dat woord wél vies kan zijn. Dan mag Netflix volgend jaar over de mensen van Stem Op Een Vrouw documenteren.

Knock down the House, Netflix 2019

Roma

135 min.

Die ene Netflix-film die een Oscar kreeg, en vergeet niet dat ‘ie in het zwart/wit is. Al is de cinematografie soms zo goed en mooi dat het wel lijkt of er kleur tussen zit (of komt dat door de luxe televisie waar ik het op keek?). In ieder geval, díe film.

Roma film posterNiet schrikken, je hebt er nog ondertiteling voor nodig ook – behalve als je Spaans en een Mexicaans dialect spreekt. Nog niet afgeschrikt? Goed zo, want de film is je tijd waard – ook al weet je er na misschien niet eens precies waarom.

Het verhaal is klein; Mexico in de jaren zeventig en de kijker volgt huishouding/oppas van een rijke familie met veel kinderen en weinig tijd en aandacht (voor hen). Het leven van Cleo wordt ook gevolgd wanneer ze dit huis verlaat, waardoor het minder Upstairs/Downstairs wordt en meer haar verhaal.

Ondanks, of dankzij dat alles, en zeker de actrice die Cleo speelt, is er een aantrekkingskracht waardoor ik het zelfs vervelend om te pauzeren voor het toilet. Er is geen vlot tempo, weinig actie noch een soundtrack die je lang bij zal blijven. Het is juist het complete pakket, en dat is (ook) indrukwekkend.

Roma, Netflix 2018

The Feels

90 min.

Na Duckbutter was ik weer voorzichtig om nog een ‘wlw’ (women loving women) film uit te kiezen, maar iets met ezels. Of volharding, want er moeten toch lieve romances met vrouwen zijn gemaakt de afgelopen twintig jaar.

The Feels posterThe Feels begint in ieder geval al met een luchtiger element: tijdens een vrijgezellenfeest komt men er achter dat één van de twee verloofden nog nooit een orgasme heeft gehad. Haha, seksgrapjes! Alleen heeft ene verloofde al die tijd wel gedaan alsof seks orgasmes opleverde dus ineens …iets minder grappig, want hoe moet je daar mee omgaan als je dat net voor je bruiloft te horen krijgt?

Het komische deel komt dan ook van de mensen om het stel heen, plus het soort grapjes-uit-ongemak waar vrouwen een alleenrecht op lijken te hebben. Gooi er twee mensen bij die standaard het verkeerde zeggen en je hebt een verzameling van ‘ai, oeps’.

De charmes van dit filmpje komen dan ook vanaf de vreemde figuren die hier verzameld zijn én dat ze zichzelf mogen ontwikkelen naar (enig) zelfinzicht. En dat lukt ze nog ook zonder een excessieve hoeveelheid van letterlijk blootgeven.

Ik blijf zoeken.

The Feels, Netflix 2017

 

Duckbutter

93 min.

Vraag ik nu echt om zoveel als ik eens een film wil zien waarin het lesbische/biseksuele stel lief en vrolijk is en een happy ending krijgt? Er zijn duizenden, zo niet miljoenen romantische comedies met een heteroseksueel stel, maar bij vrouwen die van vrouwen Duck-Butter-posterhouden … moet het schijnbaar altijd weer experimenteel, onaangenaam en bloot.

In Duckbutter (zoek het maar niet op), ontmoeten twee vrouwen elkaar en besluiten een nacht samen door te brengen zonder beloftes en verwachtingen, en met veel seks. De ene is een muzikante en toont al trekjes die drama beloven, maar waarom eens niet ruimte voor een karakter dat high highs en low lows heeft en geen witte man is?

Het ‘vrije liefde’ deel van het experiment slaat dan al gauw om in beschuldigingen en verwachtingen, onderbroken door veel naakt en gescheld. Geen van de karakters hebben enige gunfactor, maar vraag is vooral waarom ze het zichzelf zo aandoen.

Zo wordt Duckbutter een demonstratie van (zelf)vernietiging en mag je je er daarna afvragen of er wel liefhebbende, blije lesbische/biseksuele stellen bestaan. Veel te weinig op film, in ieder geval.

Duckbutter,

 

Man Up

88 min.

Wat fijn dat beide hoofdpersonen in deze film etters mochten zijn, want anders was het stukken minder leuk geweest. Hij is vervelend, zij is vervelend, en schijnbaar werkt dat toch samen (kom op, ik verklap hier niks mee).

Man Up movie posterBest wel chagrijnige Jack is op een blind date, en door een misverstand denkt hij dat Nancy zijn date is. Om onbekende redenen gaat zij er in mee, en ze hebben een geweldige (af en toe wat vreemde) tijd samen. Maar ja, door een leugen(tje om bestwil), dus hoe dat af te handelen?

Zoals dat hoort, gaat dat eerst slechter voordat het beter gaat. En omdat dat dus zonder censuur en grenzen gaat (het wordt soms zelfs pijnlijk) is dat leuker dan de romcom die super-nauwkeurig het riedeltje volgt. Daarnaast draagt hoofdrolspeelster Lake Bell ook nog het meeste gewicht: Simon Pegg komt maar heel af en toe onder zijn standaard typetje vandaan.

Ben er alleen niet enthousiaster over blind dates van geworden, die blijven duidelijk een risico.

Man Up, Netflix 2015

Isn’t It Romantic?

89 min.

Waarom wordt het nooit meer dan een plaagstootje, films die commentaar leveren op genres? Ook hier begint men met een monoloog over wat er allemaal mis mee is, om het vervolgens te tonen en verder niet te bespreken en/of te veranderen. Het lijkt wel erg makkelijk scoren zo, maar vooral ook een slappe afwenteling van commentaar: we horen het wel, maar we luisteren niet.

220px-Isn't_It_Romantic_(2019_poster)Natalie heeft een hekel aan romcoms (voor heel redelijke redenen) en komt na een ongeluk in eentje terecht – zo gaat dat. Op af en toe corrigerende punten die er wel erg dik bovenop liggen na, wordt de film vervolgens een romcom. Eentje die zo cliché is dat de hoofdpersoon – ondanks haar hekel er aan – vlekkeloos alle haltes op weg naar het happy ending afloopt.

Eentje waar weinig mis mee is (alles is vrolijk gekleurd, de karakters soms best leuk), maar de paar plaagstootjes die nog worden uitgedeeld, landen op barre aarde.Als je iets aanbiedt als commentaar, moet er meer gebeuren dan alleen wijzen. Deel die mep ook echt uit. Nu is Isn’t It Romantic? gewoon weer één van de dertien in een dozijn, en dan zelfs nog één van de zwakkeren. Misschien kan Netflix zelf de film bekijken en zien waar het mis is gegaan.

Isn’t It Romantic? Netflix 2019

Derry Girls

6 x 25 min.

Ik weet dat ik recent nog iets heb aangeraden waarvan ik hoopte dat jongens/mannen het zouden kijken, maar ik denk dat dit echt té meisjesachtig is.

Derry GirlsTerwijl het niet eens een show is waarvan ik zou zeggen dat het alleen maar over meisjesachtige dingen gaat. De vier meiden gaan naar een nonnenschool, proberen onder huiswerk, vervelende klusjes en straf uit te komen (op creatieve manieren), gaan naar feestjes, hebben ruzie, allerlei tienermateriaal. Het aanhangsel van de groep is zelfs een tienerjongen (arme jongen, hij is Engels tussen al de Ieren).

Het fijne is dat er geen moment excuses worden gegeven voor hun (vrouwelijke) acties. De vier zijn een stelletje tieners met verschillende motivaties, soms gruwelijk irritant, maar nooit “omdat het meiden zijn”. Combineer dat met de setting (tijdens de Ierse Troubles) en je kunt het bijna een antropologisch-geschiedkundig project noemen.

Maar eigenlijk is het vooral gewoon hartverwarmend en opvrolijkend, zelfs als ze irritant zijn. En met zo’n klein aantal afleveringen ben je er doorheen voordat je door hebt dat je ze allemaal lief vindt, zelfs Erin.

Derry Girls, Netflix 2018