A visit from the Goon Squad

It began the usual way, in the bath room of the Lassimo Hotel.

A visit from the Goon Squad begint met Bennie en zijn assistente Sasha. Hun verhalen zijn al interessant, maar de auteur vond dat schijnbaar niet genoeg. In de verdere hoofdstukken volgt een kleurrijke verzameling aan mensen die ooit in het leven van Bennie en/of Sasha de revue zijn gepasseerd. De kinderen van de kennis van Bennie, de man waar Sasha haar eerste crush op had.
Dit heeft zeker zijn charme, want elk van de karakters heeft een verhaal dat de aandacht van de lezer vast houdt, maar op deze manier weet ook niemand hoe het voor de karakters afloopt. Je dipt (in sommige gevallen heel) even in een flinke hoeveelheid levens, alsof je op een terrasje zit en een uur mee mag luisteren naar iedereen in de buurt.

Desondanks stelt dit boek na het realiseren van deze opzet geen moment teleur. De muziekindustrie passeert, verschillende locaties binnen en buiten Amerika worden sfeervol opgezet en de verhalen van de karakters zijn, hoe absurd soms ook, nergens karikaturaal.  De schrijfstijl is luchtig en er is een goede kans dat de lezer klaar is met dit boek voor hij/zij het doorheeft. Gewoon even lezen en meedobberen met de vreemde levens dus.

A visit from the Goon Squad, Jennifer Egan, Knopf 2010

Whip it

Fox Searchlight

111 min.

Een film die over een sport gaat waar veel mensen nooit van hebben gehoord maar rolschaatsen en kick ass vrouwen inhoudt (rollerderby).
Maar wat was ‘ie charmant. Eens niet geglazuurde locaties met Barbie-karakters, maar een geloofwaardig gat in Niemandsland met een (bijna) geloofwaardig  verveeld hoofdpersoon (het blijft wel Ellen Page, die ‘onbegrepen puber’ waarschijnlijk in haar slaap kan spelen) en verdraaid leuke bijpersonen.

Het verhaal: Bliss (Ellen Page) wordt door haar moeder steeds in schoonheidswedstrijden  ingeschreven, terwijl ze (want ze is een tiener) hartstikke anti is. Dan ontdekt ze rollerderby, doet auditie en wordt natuurlijk als nieuw talent gekozen.
De bad guy is een ander team, de love-interest zit in een bandje, de ouders weten er natuurlijk niets van af, het is allemaal gesneden koek.

Whip itis dan ook niet meer en minder dan levenslessen, lol en liefde in een origineler jasje dan normaal, waardoor het kijken er van een vermakelijke ervaring is. En zelfs het einde levert een kleine verrassing op, waardoor de film zeker een Boy meets girl en Coming of Age verhaal met een pluspuntje is.

Whip it, Paradiso 2009

The secrets of Jin-Shei

It had been the hottest summer in living memory.

The secrets of Jin-Shei takes place in a colorful world (fictional medieval Asian country) and has several equally colorful characters. And yet I felt obliged to read this book, instead of diving into it and wallowing into its details and colors like Scrooge Duck in his money.

Jin-Shei binds a couple of women on a deep level, with friendship, love and responsibilities. The first couple of hundred pages tell the reader about these Jin-Shei sisters and their lives before the bad guy shows up. But the bad guy is more of an idea than a person, and therefore several of the characters are ‘bad’ from time to time as well. After this introduction the story speeds up, throws life and death at the reader and I simply couldn’t care about any thing. Even while writing this review, I find it tough to keep focus and remember what it was about this book.

So what’s wrong about The secrets of Jin-Shei? The book isn’t tough to read, there’s diversity but not too much to make it puzzling and hard to follow and it gives the reader pretty pictures in detail and ‘historical’ facts. Jin-Shei and me simply didn’t click. It can happen with books as well as with people. This makes it harder to decide on recommending it of course, but I’ll say: go on, read it. This book has a lot to offer.

 The secrets of Jin-Shei, Alma Alexander, Harper Collins 2004

Pan Am

Sony Pictures Television

Een televisieserie over een vliegtuigmaatschappij die alleen uit gebakken lucht bestaat. Dat is geen schot voor open doel, maar met de bal in je handen het doel in wandelen. Het maakt het cliché daarom niet minder waar.

Pan Am gaat over de hoogtijdagen van vliegtuigmaatschappij Pan Am (die dagen waren in de jaren zestig, de maatschappij is eind jaren tachtig opgeheven). De kijker volgt een team van vier stewardessen, twee piloten en af en toe de excuus-niet-blanke Sanjeev. Verder zijn Dean en Ted en Maggie, Laura, Kate en Colette (maar die is wel van Franse afkomst!) hartstikke blank en Amerikaans want het gaat hier om Amerikaans gloren.

De serie blijft ‘overeind’ door drie pilaren. Een lachwekkend plot over de klunzige ‘ik-ben-vreselijk-zelfstandig- Laura die bijklust voor de geheime dienst van de USA, mooie mensen in mooie steden/landen en bijdehante, ‘feministische’ (gewoon vragend voor haar rechten, gezien door de bril van de eenentwintigste eeuw) Maggie.
De aanhalingstekens zijn er voor een reden, want een stuk nat karton komt steviger over dan deze plotlijnen. De vijftig minuten durende afleveringen zijn reclamefilmpjes voor een wereld die niet meer bestaat gecombineerd met eendimensionale karakters. Zelfs als er kans is op verdieping (Colette moest vluchten voor Nazi’s), wordt dat snel opzij geschoven want Pan Am is glamour en prét!

Het is dan ook zonder veel risico te zeggen dat de serie niet de levensloop van haar naamgever zal hebben.
Maar tot dan: all aboard voor glimmende leegheid en reislustopwekkende decors.

Pan Am, maandag 21.30 uur, Net 5