Fruitvale Station

Zwarte jonge man wordt op oudjaarsavond na een opstootje – samen met zijn vrienden – uit de metro getrokken. De sfeer slaat heel snel om door de agressieve, zenuwachtige politie. Er wordt getrokken, geduwd, gescholden. Dan gaat er een wapen af in plaats van een taser en is Oscar – na een lange nacht in het ziekenhuis – aan het begin van een jaar waarin hij zichzelf beloofd had het beter te doen, op 22-jarige leeftijd dood. Dit is een waargebeurd verhaal. De film laat Oscar en zijn familie zien.

poster Fruitvale Station film
Weinstein Company 2013

Er was kritiek over deze film. Oscar wordt te veel opgeheiligd terwijl het toch echt een slampamper was die drugs bezat, die vreemd ging en er niet altijd was voor zijn dochtertje. De film zou de politie als Super Schurk afschilderen in plaats van een evenwichtig beeld tonen. Ik ben het met geen van beiden eens. Alle personages in deze film zijn mensen en het falen is menselijk. Heeft metropolitie een wapen nodig? Naar mijn mening niet. Is het heel pijnlijk dat de politie alleen de groep zwarte mannen uit de metro trok? Zeker weten.

Fruitvale Station blijft op afstand. Niet mooier dan het was, niet lelijker dan het was. Dit is er gebeurd, op deze manier zijn er tientallen levens geraakt in minder dan een dag. Dat is indrukwekkend en zeurt onder de huid, met welke intentie de film ook is gemaakt.

Fruitvale Station, The Weinstein Company 2013

Django Unchained

165 min. 

Inglourious Basterds maakte mij een Tarantino fan (na Pulp Fiction nooit afgekeken te hebben en Kill Bill mooi maar ook wel erg geweldadig te vinden). Django Unchained heeft het enthousiasme weer gedempt. Had Tarantino nu maar net iets meer zijn best gedaan in editing.

Weinstein Company
Weinstein Company

Django is een slaaf die gered wordt door de Duitse bounty hunter Dr. Schultz (weer een geweldige rol van Christoph Waltz). Dr. Schultz zoekt een stel slavendrijvers die Django kan herkennen. Daarna begint de bounty hunter enige verantwoordelijkheid te voelen voor de ex-slaaf en belooft hem te helpen met het redden van zijn vrouw.  Veel bounty hunting volgt, tot ze ontdekken op welke plantage ze zich bevindt en de dokter een list bedenkt om haar vrij te krijgen.

Elke scène met Schultz, plantage-eigenaar Candy (Leonardo diCaprio) en “huisneger” Stephen (Samuel L. Jackson, donkerder dan normaal en in een heel andere rol als normaal) is een lust voor het oog. De acteurs genieten zichtbaar, het spel tussen de karakters is vuig en op het randje. Wat nou plot, wat nou redden van de vrouw in nood, dit is het avontuur in de film.

Helaas leek Tarantino daar niet genoeg aan te hebben. Naast heel veel nepbloed werden ook plotlijntjes-zonder-einde, uitgebreide landschapsplaatjes (wel heel mooi natuurlijk) en beeld voor geluid -in plaats van andersom- ingezet. Na anderhalf uur begon de film lang aan te voelen, nooit een goed teken. Had nu maar iets strenger geknipt en gesneden, Tarantino. Dan had ik euforisch in plaats van twijfelend naar huis gekund.

Django Unchained, The Weinstein Company 2012