Autoboyography

The end of our final winter break seems almost like the beginning of a victory lap.

Smartest title encountered this year or too thought through? Because y’all, this book is about two young book writers following in love with each other! I think it’s cute, just as the story.

Tanner is a bisexual male teen that kind of goes back into the closet after his family moves to Utah, specifically a town with a Mormon majority. He’s not even out to his best friend, so how do you handle falling in love with the wonderful, beautiful, very Mormon TA?

It would have been easy to turn this into a pro or con story about religion and Mormons, but both authors stick close to the love story and darn, do they do it sweetly. Just like Tanner and Sebastian can’t seem to think about anything else, it’s sometimes a challenge to not discard the pages without them. Will they? Won’t they? In how many ways will organised religion ruin this?

Characters that aren’t these two sometimes get a bit the short end of the stick, but both secondary characters and surroundings make this a cute high school romance.

Autoboyography, Lauren Billings & Christina Hobbs, Simon & Schuster 2017

 

Spiderman Homecoming

133 min.

Ik had niet echt haast om deze te zien, want Marvel biedt toch elke zoveel maanden hetzelfde ‘nieuws’ aan. En dan ook nog een derde nieuwe Spiderman binnen vijftien jaar? Moh. Andermans enthousiasme wat betreft Marvel had me naar Ant-Man geleid, dus dat was ook weinig motiverend.

Spider-Man_Homecoming_posterMaar dan wil je high school comedy en oké Tom Holland (de derde Spiderman) doet het zo leuk en het is zaterdag, dus vooruit. Genoeg excuses.

Gelukkig slaan ze deze keer de spinnenbeet etc over, en mag Peter Parker in zijn eigen wijk bewegen en spelen. Want hoe tof dat superheld-zijn ook is, hij is een tiener. En deze keer is dat echt duidelijk: schoolreisjes, populariteitsstrijd, gala, huiswerk!

Ander pluspunt is de schurk. Geen cartoonish nick name en dubieuze motivatie, maar ‘gewone’ criminaliteit met een alien tintje door de (noodzakelijke) verbinding met eerdere Marvelfilms. En ook daar scoort deze film op, dat die verbinding eens niet door de strot wordt geduwd.

Alles waar ik zin in had dus, en dat voor een Marvelfilm.

Spiderman Homecoming, Marvel 2017

Son of a Trickster

His tiny, tightly permed maternal grandmother, Anita Moody, had never liked him.

This was such a much weirder story than I expected. I expected a YA novel about a dark and moody male teenager that throws in some (Norse) mythology to make it urban fantasy. Instead I got ..what did I precisely get?

Jared is a weed cookie maker, problem finder, care taker for his dad and stepsister, mother and senior neighbours. He almost can’t help himself, taking care while he should be getting some. For a long time this just seems to be it, a story of a screw up screwing up, surrounded by losers and failures. Until it isn’t, and there’s talking ravens and people-eating otters and things you can’t keep blaming on eating mushrooms. Mythology is added, but not in the cookie cutter Marvel way. No Norseman to be found either, because we’re in Canada, and their First Nation People have got some different stories to build on.

Even though the reader knows this isn’t just mushrooms any more, it’s tempting to blame them; the weirdness just builds up with left and right some violence thrown in. Where is this story going, why is main character Jared still at the unlikely part of the trope ‘unlikely hero’? Is this because it’s the first book in a trilogy? Either way, this might be the first YA that leaves you completely bewildered by what you’ve just been put through. And yet I don’t know how I should change anything if I could.

Son of a Trickster, Eden Robinson, Knopf 2017

Young Adult

94 min.

Diablo Cody/Charlize Theron sandwich! Waar Tully juist meer dan verwacht was, had ik hier wél ‘Juno voor volwassenen’ verwacht. Maar deze keer was het weer stukken menselijker in plaats van een bingokaart van superscherpe leuke opmerkingen. Sommige schrijvers kunnen dus wel groeien. young-adult-poster

‘Volwassen’ is in is het geval van hoofdpersoon Mavis zeer ruim toe te passen. Ze vond haar middelbare schooltijd haar hoogtepunt en verdient genoeg geld om niet aangepast mee te draaien in de ‘gewone’ samenleving. Door een uitnodiging komt ze weer terecht in het dorp van het jeugd en gedraagt zich daar dan ook naar. Inclusief het claimen van een vriendje, dat tegenwoordig wel een getrouwde vader is.

Mavis is vervelend, maar altijd net op het randje van meelijwekkend. Kan iemand d’r een tik geven, kan iemand haar helpen.

Dus deze keer ook weer geen wahahaha-comedy, maar een wijze les die met veel ongemak je onder de neus gewreven wordt. Hoop nu maar dat dat hoogtepunt nog komt, echt waar.

Young Adult, Paramount Pictures 2011

Alex, Approximately

He could be any one of these people.

En als je dan even iets lichters nodig hebt, zonder gelijk je haar uit het hoofd te trekken omdat het allemaal zo vreselijk dom is, ga je voor een tienerromance die vanaf het tweede hoofdstuk duidelijk voor je neerzet hoe het af gaat lopen. Niks mis mee.

Hoofdpersoon Bailey is een groot fan van klassieke films, chat daarover met een leuke, slimme, vriendelijke jongeman online (Alex), en verhuist naar zijn dorp zonder het hem te vertellen, zodat ze kan ontdekken of hij in het echt net zo leuk, slim en vriendelijk is. Maar dan ontmoet ze een vervelende maar leuke jongeman op haar nieuwe werk, en wordt de vraag om Alex steeds kleiner. Oh nee, hoe zal dit nu aflopen.

Alex, Approximately voorkomt dertien in een dozijn te worden door een paar scherpe randjes die de motivatie van Bailey goed onderbouwen. Verder is het zalig zwijmelen in een surfersparadijs.

Alex, Approximately, Jenn Bennett, Simon & Schuster 2017

The Hate U Give

I shouldn’t have come to this party.

This one is probably going to be relevant for a long time coming, and that’s why I’m unsure how to go about this. As one of the blurbs on the back of the book says, everyone should read it, maybe especially if it makes you uncomfortable, but how do I put into words why you should read it?

Maybe because it gives a face to Ferguson, to Black Lives Matter, to Flint and all the other cases in which it’s easy to think of an entity, instead of a collection of individuals. Starr is one of the few black people on a very fancy school, which makes her feel like she’s living two versions of herself. When she witnesses a shooting, it’s harder to keep those two apart.

But it’s not just Starr’s story. It’s her family, her community and the endless attempts of being heard and seen as people, instead of thugs, low-lives, useless. Angie Thomas balances that impressively, and even though there are rough patches to get through, you’ll be so attached to the people you’re reading about, that you just take it.

And again, definitely a book I would have rather seen in my YA Literature class than another white boy story.

The Hate U Give, Angie Thomas, HarperCollins 2017

The Painted Boy

The boy had finally fallen asleep.

I’m pretty sure the last time I read a Charles de Lint novel was before I started this blog, but Widdershins impressed me so much that from time to time I’d still check if I could find more of his in my libraries. The Painted Boy is clearly for younger audiences, providing a more accessible but less eerie, dream like and wonderful story (if those aren’t nostalgia goggles).

The Painted Boy from the title is Jay Li, a teenager that has a large dragon on his back (not tattooed) and is sent off to unfamiliar territory to finish his studies. Jay is part dragon, and will have to do something he won’t know until he’ll experience/see/know it.

Good thing (“”) he ends up in a town held hostage by different kinds of gangs. Of course he has to learn to become one with the dragon and his surroundings, but hey, all this was part of the learning curve, after all.

The magical elements add the necessary spice, else it would have been an oatmeal kind of story: okay for everyone, but nobody’s first pick.

The Painted Boy, Charles De Lint, Viking 2010